Çocukluğunda herkes jules verne'nin gizemli maceralarını okurken ben o zamanlar kitap okumayı çok sevmediğimden ne çok şey kaçırmışım. :(
Buzullar arasında bir kış eşimin bir gün İstanbula ailemin yanına giderken yolculuk sırasında bir çırpıda bitirdiği kitaptı,baktım kütüphanemize ben neden okumayım dedim,ne kadar benim tarzım polisiye olsa da her türden okumayı severim.
Gelelim kitabımıza;
Louis Cornbuttenin gemiyle çıktığı seferde dönememesi sonucu babası ve nişanlısının öldüğüne inanmaması sonucu yaşamış oldukları bir macerayı konu almış.
Yazarımız her kitabında ters köşe ediyor okuyucuları buda diğer kitaplarını okumaya teşvik ediyor.
Bu kitap beni özlediğim çocukluğuma götürdü.Boyama kitabıma,boyama kalemlerime,uçurtmama,Gökkuşağıma...Ne kolaymış çocukken gökkuşağı renginde bir dünya çizmek bu kadar kirli iken birde... Küçük prensi çok sevdim ben , dünya onun gözünden daha renkli daha güzel...Özlediğim çocukluğuma yeniden kavuştum.
Ve bu güzel çocuksu mutluluğu şeker portakalıma okuyup onunda bu duyguyu anne karnında hissetmesini istedim,biliyorum oda büyüyünce tam bir kitap kurdu olacak.
Yaşam kadar gerçek yaşamak gibi sahte.
Hepimizin içinde yaşadığı bir hapishane var aslında kendimizi idam ettiğimiz…
Önsöz uzun ve karmakarışık bir hale sokan durumla karşılaştırdı beni.
Yaşadığımız hayatı belki küçümsüyoruz ama o hayata sahip olmayı isteyen onca insan var ki…
Kitap biraz pesimistliğe itse de bir an için bize içimizdeki savaşla yüzleşmemiz içinde fırsat sunuyor.
Hayatı şimdi daha çok seviyorum,çünkü düşüncelerimle öylesine özgürüm ki…
Ah zezem çocuk kalbin sevilesi, yüreğime basarım seni çocuk...
Seninde dediğin gibi "Sevgisiz hayatın hiçbir anlamı yok..."
Hayatın tüm ağır yükünü çocuk yaşta omuzlarında mı taşırdın sen?
İçim burkuldu senin acılarınla hüzünlendim zezem...
Sonunda göz yaşlarıma engel olamadım.
Sevgisiz bir dünya da hiçbir şey kıymetli değil...
Stefan Zweig kitaplarını seviyorum,akıcı ve insan psikolojisini yakından inceleyen konulara yer vermiş kitaplarında.
Dili sade ve anlaşılır,betimlemeleri kuvvetli...
Kitaba gelecek olursak Anneye fazlası ile kızdım,bir insan nasıl olurda duygularına yenilip oğlunu ikinci plana atar.
O küçücük çocuğun dünyasından görmez dünyayı...
Ah Edgar küçük çocuğum...
Ne çok duygular sığdırmışsın içine bu küçük yaşta olgunlaşıp.
Ama sorun sende değil ilgisizlik gösteren ailende.
Öyle ki tanımadığın birine bir anda bağlanmazdın.
Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla.
Kitap son derece huzur verici ,ayetlerle,kısa hikayelerle birlikte aydınlatıci idi.
Allah’a kalp gözümüzü doğru şekilde açıp,şeytanin hileli oyunlarına kanmadan nefsimizi en iyi şekilde yönetip bu dünyanın yalan sevdasına kanmadan iyi birer kul nasıl olunur ona değinmiş.
"Uzatamıyorum çünkü uzun şeyleri kimse sallamıyor, devir kısa kısa yaşayıp kısa kısa anlatmalar devri. Uzatırsam sıkılırsınız."
📜Ali Lidar
2025 nasıl geçti ? 2026 da hala bir şeyleri düzeltmek için ömrün olsaydı neler değişirdi ?
Kaygı hiçbir şeyi değiştirmez. Allah'a sığınmak ise her şeyi değiştirir."
İmamı Gazali
“Tesadüflere ihtiyaç var, plansız ve zamansız gelen güzelliklere...”
📖 Şeker Portakalı
“Ama sonsuza dek oturup yaralarımıza bakamayız.”
Haruki Murakami
Hayatımda bu kadar güzel ve gözlerimin dolu dolu olduğu bir kitaba rastlamadım ben :(
3 ayrı savaşçı,güçlü bir kadın.
Olaylar kanada,İtalya,Hindistanda geçiyor.
Hindistan : Smita ve kızı Latita
Hindistanda ne yazık ki bazı yerlerde tuvaletler dışarı yapılıyor.
Ve bunu ekmek parası uğruna temizleyenler var.
Aynı kaderi kızı da yaşasın istemeyen fedakar bir anne düşünün kızını okutmak için çabalayan.
Sicilya: Guila bu kızı çok sevdim,adeta bir kitap kurdu ve mücadeleci.
Babasının iş yerinin kapatılması üzerine ciddi bir karar vermek zorunda kalır.
Kanada: Sarah
Başarılı bir kadınken hastalığı yüzünden hedefleri bölünmüş birine dönüşür.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zaman kadar yaşadığım,soğuk bir cehennemi andıran sözde " insan" dünyasında tek gerçek şey bu
Her şey geçip gidiyor."
Bu cümleler gayet her şeyi özetliyor,hayat uzun ömürlü değil,bizlerde ölümsüz değiliz.
Hayatımda bu kadar akıcı,düşündüren ve insanlığa karşı böylesine öfke duyan bir karaktere rastlamadım.
Oba Yozo yaşadığı tüm hayatı 3 bölümden oluşan itiraf ile toplamış.
Pişmanlıklar,utanç yüklü hayat, ve acinasi duygular her şey var.
Sorgunası bir kitap.
Okunmaya kesinlikle değer.
Her şey vaktini bekler,
Ne gül vaktinden önce açar,
Ne güneş vaktinden erken doğar.
Bekle, senin olan sana gelecektir.”
Mevlana
Ne çok yol tüketiyoruz kendimize varıncaya kadar.
Ya da varmaya çalışıncaya kadar.
Çünkü hayata dair önceliklerimiz var.
Eş,aile,çocuk...
Hep arkaya atıyoruz kendimizi.
Oysa unuttuğumuz bir şey var,biz mutlu isek herkes mutlu...
Bir kitap düşünün öyle boş vaatlerle kafanızı doldurmayacak,amacim reklam yapmak değil.
Bu yazarın kitapları bana bir parça kendimden bir şeyler hatırlatıyor.
Unuttuğum benliğimi kısaca...
Hep bir telaş içindeyken,kendime de değer katmayı.
Mucizeler sağda solda değil kendi içimizde,en büyük mücevher biziz.
Nerde olduğunu bilmiyoruz.
Her şey kalpte ve inanmakla başlıyor.
Kitapta zorlu hayatın koşturmacasından sizi uzaklara götürüp adeta kalbe şifa tadında bir fırsat sunuyor.
Kalp yorgun oldu mu imtihanlar daha güçlükler aşılıyor.
Oysa Allah’a tevekkül edip,dayandın mı “Allahım duama hayır dedin,çünkü bana daha güzelini vereceksin.” diye de kalbine teselli verdin mi hangi zorluk zor gelir ki ?
İnsan düşünüyor yüz yıllar önce peygamberler ne zorluklardan geçmiş başta peygamber efendimiz (sav) olmak üzere.
Biz ufacık şeylere dert diyoruz,onlar teslimiyetle yaklaşırken.
Gerçekten yeryüzünde ve gökyüzünde o kadar şükür edilecek nimetler var ki baktığımız yön başka yerde.
Allah kalbimize inşirah ferahlığı versin inşallah.
Kitap bir günde bitecek kadar güzel olsa da bitirmeyi hiç istemedim,her gün kalbime şifa geldi.
Kaleme sağlık.
Önce yaralarımızı tamir edeceğiz.
Çocuğumuza mutlu bir alan kurmak için kendimizden başlayacağız her şeye.
Kendiyle barışmayanın kimseye ne yazık ki faydası olamaz.
Aile meselesini severek dinliyor eş olarak büyük bir uyum içinde olduklarına inanıyorum.
Bence insanlar yazdıklarını,anlattıklarını hayatlarında da göstermeliler,örnek olmalılar.
İyi bir ebeveyn olmanın sonuçları ve yapılacaklar ayrıntılı bir şekilde kendi hayatlarında da örnekler vererek sohbet şeklinde olmuş.
Severek okudum ve anneliğime yeni bilgiler kattım.
Hayata iz bırakır bu kitap o kesin ama bana çok iz bıraktı diyebilirim.
İçindeki çizimler şahane idi,resmen düşünce yolculuğu yapmış gibi oldum.
Hayat incecik bir çizgi tıpkı zaman dilimi gibi.
Sabah,öğle,akşam,yatsı bu zamanlara bölünmüş.
Önemli olan güzel izler,ameller bırakarak yaşamak…
Okunmalı,önerilmeli…
Kitap okurken çok üzüldüğüm bir konu oldu.
Kitabın konusu ; Müslüman olan bir çok ayrı ülkeden kardeşleri konu almış.
Onlar bizim sahip olduğumuz güzel dine ve huzura sahip olmayı çok geç tatmanın pişmanlığını yaşarken bizim sahip olduğumuza şükür edip,sahip çıkmamamız…..
Böyle güzel bir dinimiz varken,öğretici iken daha hayırlı işler yapmalıyız.
Allaha daha çok şükür etmeliyiz.
O içimizdeki boşluk hiç bitmeyecek,Allaha sarılmadıkça.
Bunun farkında olmalıyız.
Kitap bitsin hiç istemedim,okudukça şükür ettiğim nimetler arttı.
Dinimi daha da çok sevdim.
Ya Rab bu Cuma günü bize öyle bir huzur ver ki; kalbimizdeki bütün ağır yükler hafiflesin bilerek ya da bilmeyerek yaptığımız hataları affeyle sevdiklerimizi koru hasta olanlara şifa darda kalanlara kolaylık borçlu olanlara ferahlık nasip et
*Âmin*🤲🏻🕋
Günlerdir bitmesini istemedim,ama bitti :(
Çok kısacıktı ve netflixte aynı tatta başka film bulamayacağımı biliyordum. :(
Holo gerçek hayatta herkesin hayatında muhakkak yol gösterici olarak olmasini isteyeceği cinsten biri.
Diziye kendimi fena kaptırmışımdır.
Ve sonunda en yakın arkadaşlarımi bırakıyor gibi hüsranlık yaşamışımdir.
Başroldeki tatlış kiza gelince önyargılar herkesin içinde barındığı bir yerdir,ve genellikle insanlari analiz etmeden etiket yapistirmak en kolayidir.
Muhakkak izlenmesi gereken bir film der,tekrar eşimle izlemek ümidiyle listeme eklerim :)
