Psikoloji ve kişisel gelişim kitapları okuru. Düşüncelerimi burada paylaşıyorum 🌿
“Savaşta bunlarla cephane taşıdık, sen o zaman çocuktun, bilmezsin. Bu sandıklar benim için önemlidir. Şimdi o savaş bitti, yeni bir savaşımız başlıyor. O da kültür ve sanat savaşımızdır ve o okumakla, kitapla olur; işte şimdi cephaneye taşıdığımız o sandıklara kitapları koy, bu sandık larla taşınsın, cephanenin yerini artık kitaplar alsın.” Mustafa Kemal Atatürk
Barman Kara soyadının hakkını veren gözü kara bir cinayet büro kıdemli polislerin den,kendi bildigi doğrulardan şaşmayan fazlası ile ilkeli ve ayrıntılar konusunda fazlası ile dikkatli. Şermin adlı öğretmenin cinayet haberi verildiğinde ölümün kokusunu takip edip hızlıca olay yerine varmıştır. Gördüğü manzara ise fazlası ile şaşırtıcıdır. Sandalyeye ters bir şekilde oturtulmuş,bir kulağı eksik ki bu kulaktan da boynuna kolye takılmış alnına da 'ŞE' harfleri işlenen ceset Barman Karayı derin düşüncelere bogmustur. Ayrıntılar içinde bir çıkar yol ararken kesin olan tek doğru Şermin'in 'Kulakçı' lakabı verilen katilin tek kurbanı olmayacagidir. Yardımcısı olarak 3 aylık polis memuru Hüseyin'i seçtiğinde ise ne kadar doğru bir karar verdiğini geç de olsa anlayacaktır. İkinci cinayet profili ve olay yeri ayrıntıları da Şermin cinayeti ile tıpatıp aynı olduğu vakit ise 'Kulakci'nin peşine düşen Barman ve Hüseyin için ummali bir araştırma aşaması başlar. İkinci kurbanın alnında yazan 'FE' ise gidisati belirleyen en önemli faktör olacaktır. Fakat katili bulma suresi uzadıkça ustlerin baskısı ile dosya bu ikiliden alınıp özel ekibe verilir. İşlenen son cinayet profili ise önceki kurbanlardan tamamen bağımsızdır. 'Kulakci'nin özel ekibin önüne attığı yemin anlamı neydi? Kurbanların alnına yazılan hecelerin Ebced hesabı ile baglantisi neydi? Barman Kara 'Kulakci'yi yakalayabildi mi? Hüseyin bu dosyada nasıl bir rol oynadı dersiniz? Bu aralar polisiye türünde okuduğum her kitap bana ilaç gibi geliyor. Türk yazarların elinden çıkan polisiyeler benim için takdire şayan. Barman Kara karakteri baştan sonra kadar aklı ile sizi kısa sürede etkisi altına almayı başarıyor. Ve cinayetlerin bir seri katil elinden çıkıyor olması ise kesinlikle bu kitabın en güzel yaniydi.
Bu dünyaya ait olmayan, hiçbir nesnenin kokusuna benzemeyen, ötelerden gelen bu koku olsa olsa ölüm kokusunun ta kendisiydi.
“Patatesle makarna olmasaydı herhalde insanlığın yarısı açlıktan ölürdü.”
Kasaba yaşamının o boğucu atmosferinde, haksızlıklara ve yozlaşmaya karşı durmaya çalışan Yusuf’un hikayesi daha ilk sayfalardan itibaren sizi içine çekiyor. Sabahattin Ali, Anadolu’nun sert gerçekliğini ve insan ilişkilerini öyle temposu yüksek bir kurguyla aktarmış ki sayfaların nasıl aktığını anlamıyorsunuz. Yusuf’un o sessiz ama derin duruşu, gururu ve yaşadığı tüm adaletsizliklere rağmen içindeki o saf özü koruma çabası... Muazzam bir karakter anlatımı. Muazzez ile aralarındaki o dile dökülemeyen, bakışlarla ve susuşlarla büyüyen bağ ise hikayenin en vurucu, en hüzünlü damarlarından biri. Kitap sadece bir kasaba romanı değil; güçlünün zayıfı ezdiği bir düzende, başı dik kalmanın ve yalnızlaşmanın destanı. Olayların gelişimi, toplumsal baskı ve kaçınılmaz sona doğru sürüklenen kader... Son sayfaya geldiğinizde boğazınızda bir düğümle kalakalıyorsunuz. Sizi hem toplumun karanlık yüzüyle yüzleştiren hem de sürükleyiciliğiyle bir oturuşta bitirtecek kadar güçlü bir başyapıt. Puanım: 10/10 "İçinde hakiki bir yaşama sevinci olan insan, her şeyden tat alabilir..."
Ben insan öldürmem. İnsan öldürmek çok kötüdür. İnsan hiç Allah'ın yaptığı en güzel binayı yıkar mı?
İnsan üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşamaz. Yine de tüm hayvanların efendisidir.Peki, bu durum Doğa’nın bir yasası mıdır? Ülkemiz, topraklarında yaşayanlara düzgün bir hayat sunamayacak kadar yoksul mudur? Hayır, yoldaşlar, asla! İngiltere toprakları bereketlidir, havası suyu iyidir yurdumuz, bugün bu ülkede yaşayan hayvanlardan çok daha fazla bol yiyecek sağlayabilir.
