Kızıl Elma, Aytmatov’un en sembolik ve en katmanlı öykülerinden biridir. Yüzeyde basit bir hikâye gibi görünür, ancak aslında insanın arzuları, hayal kırıklıkları ve ulaşamadığı idealler üzerine kuruludur. “Kızıl elma” burada bir nesne değildir. O: ulaşılmak istenen hedef hayal edilen mutluluk insanın içindeki eksiklik tir. İnsan hayatı boyunca bir “kızıl elma”nın peşinden gider. Ama çoğu zaman: ona ulaşamaz ulaştığında tatmin olmaz ya da onun bir yanılsama olduğunu fark eder Aytmatov bu öyküde çok net bir şey söyler: İnsan, çoğu zaman ne aradığını değil, arıyor olmayı sever. Bu çok derin bir tespittir. Çünkü insanın arzuları çoğu zaman gerçek ihtiyaçlarından değil, içsel boşluklarından doğar. Öykü, modern insanın ruh hâlini de yansıtır: sürekli arayış tatminsizlik ulaşamama hissi Ve en acısı: İnsan bazen istediği şeye ulaşsa bile mutlu olamaz.
