okudumbitti

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•112 gün önce

✨ OKUDUM - BİTTİ! 📚 .Kitap Adı : ÇİTKUŞU •Yazar Adı : ANNE ENRIGHT (Booker Ödüllü İrlandalı yazar) .Sayfa Sayısı : 285 .Kitap Puanım : 10 / 8.8 •Çevirmen: Mert Doğruer •Yayınevi: Delidolu Yayınları •Orijinal Adı: The Wren, The Wren . Kitap İncelemem : 👇 Anne Enright yine yaptı yapacağını ve Çitkuşu (The Wren, The Wren) ile beni kendine hayran bıraktı! Bu edebi yolculuk, ruhumda gerçekten derin izler bıraktı. Puanım mı? Tam 8.8/10! 🌟 Kitap, bir ailenin üç kuşağının iç içe geçmiş, sarsıcı hikayesini öyle bir ustalıkla anlatıyor ki, her sayfada kendimi o ailenin bir ferdi gibi hissettim. Özellikle o karizmatik ama bir o kadar da yıkıcı baba figürü Phil McDaragh'ın gölgesinde şekillenen hayatlar... Sanatın bir illüzyon, sevginin ise bazen bir tuzak olabileceği gerçeğiyle yüzleşmek, gerçekten çok düşündürücüydü. 🤔 Enright'ın dili, şiir gibi akıcı ve keskin. Duygusal travmaların kuşaklar arası nasıl bir miras gibi aktarıldığını, anne-kız ilişkilerindeki o "sessiz ama gürültülü" çatışmaları iliklerime kadar hissettim. Carmel'in yalnızlığı ve kızı Nell'in bu yalnızlığın içine doğuşu... Sanki bir ailenin içine sessizce oturmuş, yıllardır konuşulmayanları dinliyormuş gibiydim. Yazarın kelimelerle yarattığı atmosfer tek kelimeyle büyüleyiciydi. 💫 Bazı bölümlerdeki deneme tadındaki anlatım, hikayenin akışını biraz yavaşlatsa da, bu durum kitabın derinliğine ve katmanlı yapısına çok şey katmış. Belki herkese hitap etmeyebilir, evet; ama sabırla okuyanlar için müthiş bir edebi şölen sunuyor. "Mutfak işlerini bile şiire dönüştüren bir ustalık" dedikleri tam da bu olsa gerek! ✍️ Kitaptan aklımda kalan en vurucu cümlelerden biri: "Tutmuyorum diğerlerinin yasını... Benim kendi acılı sarhoş nidamdı." Bu, travmaların DNA gibi aktarıldığını, bazı şeylerin kuşak atlasa da asla yok olmadığını ne güzel özetliyor. 💔 Eğer siz de derinlikli, düşündürücü ve duygusal bir roman arayışındaysanız, Çitkuşu'nu mutlaka okuyun derim. Bitirdikten sonra uzun süre etkisinden çıkamayacaksınız, benden söylemesi! ✨ #OkudumBitti #Çitkuşu #AnneEnright #DelidoluYayınları #Kitapİncelemesi #Edebiyat #KitapTavsiyesi #Bookstagram #NeOkudum #KitapKurdu #OkumaHalleri #BookLover #KitapAşkı #OkumakGüzeldir #KitapÖnerisi #8nokta8 #TavsiyeKitap #YeniKitap

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•113 gün önce

Uzun yola giderken yapılacak en keyifli şey KİTAP OKUMAK. ❤️ OKUMAYA BAŞLIYORUM! 📚 Yeni bir maceraya yelken açmanın heyecanı sardı içimi! ✨ Uzun zamandır merak ettiğim, Booker ödüllü Anne Enright'ın kaleminden çıkan Çitkuşu ile nihayet buluşma vakti geldi. 🕊️ Bir ailenin üç kuşağının derinliklerine inen, geçmişin gölgeleriyle bugünü harmanlayan bu hikaye, şimdiden ruhuma dokunmaya başladı bile. Duygusal travmaların kuşaktan kuşağa nasıl aktarıldığını, yalnızlığın farklı yüzlerini ve köklerinden kaçmaya çalışan ruhların çırpınışlarını okumak için sabırsızlanıyorum. 🤔 "Köklerinden kaçmak isteyenlerle geçmişine sıkışıp kalanların hikâyesi" cümlesi bile beni ne kadar etkiledi anlatamam. Bu kitapta kendimden, ailemden, belki de hepimizden bir parça bulacağıma eminim. Okurken altını çizeceğim çok yer olacak gibi hissediyorum. Kalemi güçlü, anlatımı büyüleyici bir yazarın dünyasına dalmak gibisi yok! 📖 Siz bu kitabı okudunuz mu? Yorumlarınızı merak ediyorum! 👇 #YeniBirKitap #OkumayaBaşlıyorum #Çitkuşu #AnneEnright #DelidoluYayınları #KitapTavsiyesi #Edebiyat #KitapKurdu #OkumaHalleri #NeOkuyorum #BookstagramTurkey #BookLover #KitapAşkı #OkumakGüzeldir #KitapÖnerisi #Okudumbitti #Okuyorum #YeniKitap

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•114 gün önce

OKUDUM - BİTTİ! 📚 Kitap Adı : TOPRAĞIN ALTINDA Yazar Adı : BALDOMERO LILLO Sayfa Sayısı : 224 Kitap Puanım : 10 / 8 Kitap İncelemem : 👇 📚 OKUDUM - BİTTİ: Toprağın Altında - Baldomero Lillo"Güneşi hiç görmeden geçen ömürler... Bir lokma ekmek uğruna toprağın kalbine gömülen ruhlar..." ⛏️🌑 Şili edebiyatının o müthiş kalemlerinden, toplumsal gerçekçiliğin zirve isimlerinden Baldomero Lillo'nun içimi sızlatan eseri Toprağın Altında ile geldim bugün karşınıza. Eğer edebiyatın sadece güzel sözlerden ibaret olmadığını, aksine kanayan bir yaraya basılan tuz, zifiri karanlıkta yakılan bir meşale olduğuna inanıyorsanız; bu kitap tam da aradığınız şey olabilir.Lillo, bizi Şili'nin Lota kömür madenlerinin o zifiri karanlık, nefes kesici ve acımasız dehlizlerine doğru bir yolculuğa çıkarıyor. Yazarın kendi babasının da bir madenci olması, satırlara sinen o keskin kömür kokusunu ve çaresizliği iliklerinize kadar hissetmenizi sağlıyor. Kitabı okurken, çocuk yaşta madene inenlerin titreyen ellerini, ömrünü o karanlıkta tüketip yorgun düşmüş ihtiyarların bitkin gözlerini ve geride korkuyla bekleyen kadınların sessiz çığlıklarını adeta yanı başınızda duyuyorsunuz.Lillo'nun anlatımı o kadar canlı ve etkileyici ki; okurken madenin o boğucu havasını soluyor, kazmaların kayalara vurduğu o tok sesi sanki gerçekten duyuyorsunuz. Toprağın Altında, sadece bir hikaye değil; insan onurunun, sömürünün ve hayatta kalma mücadelesinin en çıplak, en acımasız belgeseli gibi. Edebiyatın gücünü kullanarak ezilenlerin sesi olan Lillo, bizi konfor alanımızdan çekip alıyor ve gerçeklerle yüzleştiriyor.Ancak, bu edebi şölenin tadını kaçıran, can sıkan bir durum var maalesef: Opera Yayınları'nın baskısındaki yazım hataları.Bir kitabın ruhu çevirisiyle can bulur, bedeni ise editörlüğüyle şekillenir. Ne yazık ki bu baskıda karşılaştığım yazım ve noktalama hataları, okuma akışımı ciddi anlamda baltaladı ve yer yer sinir bozucu bir hal aldı. Böylesine değerli ve derinlikli bir eserin, çok daha özenli bir editoryal süreçten geçmesini beklerdim doğrusu. Eserin gücü ne kadar yüksek olursa olsun, bu tür teknik kusurlar okurun o büyüleyici atmosfere tam anlamıyla girmesine engel oluyor. Tüm bu editoryal aksaklıklara rağmen, Baldomero Lillo’nun bu ölümsüz eseri kesinlikle okunmayı ve kütüphanenizde özel bir yer edinmeyi hak ediyor. İnsanlığın karanlık yüzüyle yüzleşmek ve edebiyatın o sarsıcı gücünü derinden hissetmek isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir başyapıt bu.🌟 Puanım: 8/10 (O 2 puanı, eserin ruhunu zedeleyen ve okuma keyfimi baltalayan o can sıkıcı yazım hatalarından dolayı kırmak zorunda kaldım.)Siz bu kitabı okudunuz mu? Ya da okurken sizi en çok etkileyen, "İşte edebiyat budur!" dedirten toplumsal gerçekçi eserler hangileri? Yorumlarda buluşalım! 👇💬 #kitapönerisi #okudumbitti #baldomerolillo #toprağınaltında #şiliedebiyatı #kitapincelemesi #kitapkurdu #neokudum #edebiyat #kitaptavsiyesi #operayayınları #toplumsalgerçekçilik #kitapyorumu #okumaközgürlüktür #kitapalıntıları

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•118 gün önce

OKUDUM - BİTTİ! 📚 Kitap Adı : NADİR KOPYALAR Yazar Adı : PATRİCİO RAGO Sayfa Sayısı : 175 Kitap Puanım : 10 /9 Kitap İncelemem : 👇 📖 OKUDUM - BİTTİ 🎯 “Bir kitap delisinin kendi türünü anlattığı hazine sandığı” demiştim ilk gördüğümde. Sandık açıldı, içinden Buenos Aires çıktı. Patricio Rago’nun Nadir Kopyalar’ını bitirdim. Şöyle söyleyeyim: bu kitap, bir sahafın tezgâhının arkasına geçip “şimdi sana bir şey göstereceğim” dediği an gibi. Samimi, muzip, hem de ne bildiğini bilen bir hali var. İçinde 25 öykü var. Kimi bir oturuşta bitiyor, kimi bittiğinde geri dönüp tekrar okumak istiyorsun. Hali vakti yerinde kleptoman okurlar var, kitap sayfalarına gizlenmiş LSD taşıyıcıları var, ölü evlerinden çıkan kitaplıklar… Vedalar, kavuşmalar, umutlar, hayal kırıklıkları . Rago bütün bu karakterleri öyle doğal anlatıyor ki, sanki onlarla aynı sokakta yürümüşsün, aynı dükkâna girip çıkmışsın gibi geliyor. Bazı öyküler var, itiraf edeyim “keşke biraz daha uzun olsaydı” dedim. Tam parlayacakken bitiveren, havada kalan cümleler var yani . Ama belki de sahaflığın doğası bu: her tesadüf bir kıvılcım, ama her kıvılcım tam bir hikâyeye dönüşmek zorunda değil. Dolores Reyes’in dediği gibi: “Aristipo Sahaf’ta yaşanan her tesadüf bir hikâyenin kıvılcımı olabiliyor.” Olabiliyor işte, olmak zorunda değil. Bu inceliği çok sevdim. Kitabın sonunda Rago’nun okura tavsiye ettiği eserlerden oluşan bir derleme var. Yani bu kitap seni bitirdiğinde, yeni başlangıçlar için bir yol haritası bırakıyor. Benim okuma listem bu sayede bir hayli kabardı 📝 Banu Karakaş’ın çevirisi de ayrı bir pürüzsüzlük katmış. Öyle ağdalı, öyle “edebi” dertlerle uğraşmadan, su gibi akan bir Türkçe bu. Puanım: 9/10 Bir puanı, bazı öykülerin biraz fazla kısa kesilmesine ve arka arkaya okuyunca yer yer kendini tekrar eden yapısına bıraktım. Ama “kusurlu” diye değil, sırf keşke biraz daha uzun soluklu olsaydı dediğim için. Bu kitap şunu öğretiyor: bir kitabın “nadir” olması için matbaadan öyle çıkması gerekmez. Bazen bir sahafın rafında seni bekleyen, kapağı solmuş, kenarlarına notlar düşülmüş bir kopya, dünyadaki en nadir eserdir. Çünkü o kopya senden önce bir başkasının ellerinden geçmiş, onun izini taşıyordur. Nadir Kopyalar, Rago’nun Aristipo Sahaf’ına gitmek, Buenos Aires’e uçmak isteğime sebep olan kitaplardan biri oldu. Belki bir gün giderim, belki de gitmem. Ama şimdilik bu 25 öyküyle orada yaşadığımı hissetmek yeterli 🌆 #NadirKopyalar #PatricioRago #KitapYorumu #OkudumBitti #SahafHikayeleri #AristipoSahaf #BuenosAiresEdebiyatı #KitapAşkı #NadirEserler #KitapTavsiyesi #Edebiyat

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•119 gün önce

MART AYI OKUDUKLARIM! 📚 13 kitap, 1.959 sayfa ve bir ayın karanlık yüzü… Mart’ta edebiyatın en tekinsiz köşelerinde gezdim. 🖤📚 Bu ayın okuma listesinde bir araya gelen kitaplar, sanki kendi aralarında gizli bir anlaşma yapmış gibiydi: hepsi de insan ruhunun en ıssız, en çıplak, en karanlık hallerine ayna tutuyordu. Mart ayında okuduklarımı topladığımda karşıma çıkan tablo tam anlamıyla “yoldan çıkmış” bir edebiyat haritası oldu. 🗺️ Agustina Bazterrica’nın iki kitabı bu listede yan yana duruyor: Değersizler ile insanlığını yitirmiş bir dünyada nefes almaya çalışırken, Leziz Kadavralar etin, şiddetin ve sınırların ötesine geçen bir distopya. Bazterrica’nın kalemi insanı önce titretiyor, sonra düşünmeye zorluyor. 🥩🧠 Alexandre Seurat’nın Sakar’ı minimalist ama vurucu diliyle adeta içe çökerken; Eliza Victoria’nın Sakinler’i gotik atmosferiyle bir evin sırlarını kanımın donma noktasına kadar getirdi. Guadalupe Nettel’in Yoldan Çıkanlar’ı ise ruhun çatlaklarından sızan bir ışık gibi: deliliğin, takıntıların ve aidiyetsizliğin şiirsel bir anatomisi. 🌪️ Japon edebiyatının tekinsiz yüzüyle tanışmama Saou Ichikawa’nın Kambur’u ve Hiroko Oyamada’nın Çukur’u vesile oldu. Sıradanlığın içindeki gerçeküstü korku, bu iki kitapta farklı şekillerde karşıma çıktı. José Revueltas’ın Hücre’si ise Meksika’nın o sert, politik ve varoluşçu gerilimini yüzüme çarptı. Coğrafyalar farklı olsa da “mahsur kalma” hissi bu dört kitabın ortak paydasıydı. Listede beni en çok sarsanlardan biri Jorge Barón Biza’nın Çöl ve Tohumu oldu. Aile travmasını çıplak bir gerçeklikle, neredeyse belgesel soğukluğunda anlatan bu metin, “edebiyatın sınırı nedir” sorusunu yeniden sordurdu. Gianrico Carofiglio’nun Sabahın Üçü ise tüm bu karanlığın içinde soluklanmak için biçilmiş kaftandı; sade, derin ve insana dokunan bir anlatı. ☕️ Jean Teule’nin İntihar Dükkanı’nı yıllar sonra tekrar okudum. Karamsarlığı mizahla bu kadar dozunda harmanlayabilen başka bir kitap var mıdır bilmiyorum. Moralinizi bozmak ile gülümsemek arasında gidip gelen bir başyapıt. Magda Szabo’nun Katalin Sokağı Macar edebiyatının büyük isminden savaş sonrası dönemde dostluk, ihanet ve kayıp üzerine öyle bir roman ki, sanki her şey dün olmuş gibi çarpıyor içimize. Ve Malka Adler’in Auschwitz’de İki Kardeş’i… İsrail’deki kardeşlerin gerçek hikâyesi. Travmanın sonraki nesillere nasıl aktarıldığını, suskunluğun bir hayatta kalma stratejisine nasıl dönüştüğünü anlatan bu kitap, tüm listeyi tamamlarken beni paramparça etti. 🕊️ Mart ayı boyunca toplam 13 kitap, 1.959 sayfa okudum. 📖 Sayfa sayısı belki az gibi görünebilir ama içerik olarak ağırlığını fazlasıyla hissettiren bir aydı. Bu liste, “rahat okumalar” arayanlar için değil; edebiyatın karanlık odalarında kaybolmak, sınırlarını zorlamak ve bir kitabın bitiminde uzun uzun düşünmek isteyenler için. Siz bu ay hangi kitaplarla boğuştunuz? Yoksa siz de benim gibi ruhunuzu biraz hırpalayacak metinler mi arıyorsunuz? Yorumlara yazın, birbirimize yeni tekinsiz keşifler yapalım. 👇🏻 #MartAyındaOkunanlar #13Kitap #Edebiyat #OkudumBitti #AgustinaBazterrica #KaranlıkEdebiyat #Distopya #GuadalupeNettel #JorgeBarónBiza #KitapTavsiyesi #KitapKurtları #Okumaİlhamı #EdebiyatSeverler #Kitaplık #ŞiddetleTavsiyeEdilir #OkumakHayattır 🖤📚

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•121 gün önce

OKUDUM - BİTTİ! 📚 Kitap Adı : KATALIN SOKAĞI Yazar Adı : MAGDA SZABO Sayfa Sayısı : 202 Kitap Puanım : 10 / 2 Kitap İncelemem : 👇 📚 OKUDUM – BİTTİ: Katalin Sokağı (puanım 2/10) “Öyle bir kitap işte, arka kapağı ağlatacak sanıyorsun ama içini açınca esnemekten başka bir şey gelmiyor elden.” Aynen böyle hissettim. Katalin Sokağı’na büyük umutlarla başladım. Arkasında kayıp cennet, Nazilerin ayak sesleri, çocukluğun simgesi bir sokak falan yazıyordu. Derin, dokunaklı, unutulmaz bir şey bekledim tabii. Olmadı. --- ❄️ Konu denilen şey neredeyse yok, dolambaç bol Roman 1930’lardan 68’e kadar uzanıyormuş. Uzanıyor ama yürüyerek değil, tökezleyerek. Anlatı öyle dağınık, öyle gereksiz yere dallanıp budaklanıyor ki hangi ailenin derdine yanacağımı şaşırdım. Üç aile diyorlar ama aslında üç ailenin anı parçaları var – yalnız ne bağ var ortada ne bütünlük. Karakterler öyle kopuk tanıtılıyor ki kim kimin komşusu anlamak için soy ağacı çıkarmalık oluyorsunuz. Roman değil, isim karmaşası resmen. Arka kapaktaki şu meşhur alıntıyı hatırlarsınız: talaş sandık metaforu. İşte kitabın ta kendisi o sandıktaki talaş gibi: önemsiz, doldurma, kırılmaya engel olacağına bizzat kırık. --- ✍️ Yazım hataları ve çeviri özensizliği Türkçe baskıda insanın gözünü kanatan yazım yanlışları var. Noktalamalar hatalı, birleşik fiiller yanlış ayrılmış, hatta bir yerde “efal” yazıyor – “efal” ne demek? Editör sanki metni hiç okumamış. Modern bir klasiğe bu kadar özensiz davranılır mı? Okuma akışım sürekli bölündü, zaten akacak bir şey olsa neyse de… --- 🎭 Arka kapakla kitap arasında dağlar kadar fark var Arka kapakta “Nazilerin hoyrat müdahalesiyle sarsılan küçük cennet” diyor. Naziler kitabın belki %15’inde var anca. Gerisi geçmişe dönüşler ve kendi kendine tekrarlayan iç monologlar arasında kaybolup gitmiş. Savaş travması anlatılmak istenmiş ama anlatının kendisi travma geçiriyor resmen. O sarsıntıyı hissetmeyi beklerken, sarsıntı okuyucuda oluşuyor – sıkıntıdan. --- 💔 Hayal kırıklığım büyük Yazar neden bu kadar düzensiz, bu kadar anlatmaktan çok dolanan bir üslup seçmiş, çözemedim. Belki bilinçli yapmıştır, belki deneysel falandır – ama sonuçta ben okur olarak yoruldum, etkilenmedim. Şu 2 puanı sadece birkaç sahnenin atmosferi ve döneme dair ufak tefek ayrıntılar için verdim. Onun dışında tavsiye etmem. Bazı kitaplar okunmayı değil, uyarılmayı hak ediyor. #KatalinSokağı #MagdaSzabó #OkudumBitti #KitapEleştirisi #HayalKırıklığı #2puan #YKY #ModernKlasiklerAmaOlmayıncaOlmuyor #KitapÖnerisiDeğil #KitapUyarısı 📉🥀

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•126 gün önce

OKUDUM - BİTTİ! 📚 Kitap Adı : ÇUKUR Yazar Adı : HİROKO OYAMADA Sayfa Sayısı : 96 Kitap Puanım : 10 / 7 Kitap İncelemem : 👇 “Bir kadın işsiz kalınca, aslında neyin içine düşer?” Eşinin tayini çıkınca işini bırakıyorsun. Taşraya taşınıyorsun. Kayınvaliden bitişikte. Adın artık “gelin hanım”. Paran yok, araban yok, konuşacak kimsen yok. Günler aynı. Sonra bir sabah garip bir hayvanın peşine takılıp bir çukura düşüyorsun. Ama asıl çukur, topraktaki değil. Hiroko Oyamada’nın Akutagawa Ödüllü romanı Çukur, kocasının işi nedeniyle şehirden taşraya taşınan Asa’nın hikâyesi. Yazarın en büyük başarısı: olağanı olağandışı göstermek. Ev işleri, kayınvalide, alışveriş… Her şey o kadar tekinsiz ki okurken içinize bir huzursuzluk çöküyor. Derken gerçeküstü anlar devreye giriyor: tuhaf bir hayvan, içine tam oturduğun bir çukur, markette yerde manga okuyan çocuklar, varlığından kimsenin bahsetmediği bir kayınbirader… Oyamada’nın kalemi, Murakami’yle Kafka arasında salınıyor. Ama en doğru benzetme şu: Komşum Totoro’nun masumiyetiyle Kafka’nın yabancılaşması arasındaki ince çizgi. Çocukluğun büyülü gerçekliğiyle yetişkinliğin kurumsal boşluğu çarpıştığında ortaya çıkan o tuhaf hissiyatı yakalıyor roman. Kitap şu soruyu soruyor: Kadrolu olmayan işlerde çalışan, evlendiğinde işini bırakan, “gelin” kimliğine bürünen kadınların hayatında açılan boşluğa ne ad veririz? Asa’nın çukura düşmesi tesadüf değil; toplumun kadınlara biçtiği rollere sığamayanların düştüğü görünmez çukurları görünür kılıyor yazar. Aynı zamanda Japon toplumundaki “hikikomori” fenomenine de değiniyor. Kayınbirader karakteri üzerinden “normal” hayatın dışında kalanların yaşadığı dışlanmayı ve bu dışlanmayı içselleştirme biçimini gösteriyor. Neden 7/10? 1. Metaforlar fazla açık edilmiş. “Kendini Harikalar Diyarı’ndaki Alice mi sandın?” gibi bir satır, göndermeyi okurun keşfetmesine izin vermiyor. 2. Asa’nın pasifliği tematik bir tercih ama 96 sayfa boyunca hiçbir şeye itiraz etmeyen bir kadını okumak zaman zaman yoruyor. 3. Finaldeki dönüş havada kalıyor. Muğlaklık iyidir ama bu kadar kısa bir metinde biraz daha netlik beklenebilirdi. Kimlere göre? Murakami’nin gerçeküstü dünyasını sevenlere, Japon edebiyatına meraklılara, 100 sayfada derin bir okuma isteyenlere, Alice Harikalar Diyarı’nın karanlık versiyonunu merak edenlere. Çukur, bir öğleden sonrada bitirip günlerce zihninde taşıyacağın bir roman. Oyamada, gündelik hayatın en sıradan anlarını alıp içine tedirginlik tohumu ekiyor. “Temelde hiç kimse bakmıyor. Kimse gerçekten görmüyor.” 📖 96 sayfada bir dünyanın içine düşmek isteyenlere… ⭐ 7/10 --- #JaponEdebiyatı #HirokoOyamada #Çukur #KitapYorumu #OkudumBitti #AkutagawaÖdülü #BüyülüGerçekçilik #KadınYazarlar

Burak Yelin

@okuyanuzayli35•127 gün önce

📖 OKUDUM – BİTTİ | Gianrico Carofiglio, Sabahın Üçü Kitap Adı : GECENİN ÜÇÜ Yazar Adı : GIANRICO CAROFIGLIO Sayfa Sayısı : 152 Kitap Puanım : 10 / 10 Kitap İncelemem : 👇 “Ruhun gerçekten karanlıklar içine düştüğü gecede saat daima sabahın üçüdür.” İşte bu cümleyle başlıyor her şey. Fitzgerald’ın o meşhur satırından alıyor adını Sabahın Üçü. Ama anlattığı şey aslında bir baba ve oğulun 48 saatlik uykusuzluk maratonunda, Marsilya’nın tekinsiz sokaklarında birbirini yeniden keşfedişi. Sadece bu mu? Değil tabii. 152 sayfa boyunca Carofiglio öyle bir akış kurmuş ki, farkına varmadan hem o puslu, yağmurlu Akdeniz sabahını soluyorsunuz hem de bir gencin epilepsiyle, boşanmış bir ailenin ortasında büyümenin getirdiği o garip yalnızlıkla nasıl yüzleştiğine tanıklık ediyorsunuz. Babasının ona eşlik ettiği bu zorunlu uyanıklık hali, aralarındaki mesafeyi yavaş yavaş kaldırıyor zaten. Beni en çok sarsan anlardan biri, doktorun Antonio’ya saydığı o dâhiler listesiydi: Dostoyevski, Van Gogh, Newton, Pascal… Epilepsiyi bir kusur değil de bir tür “seçilmişlik” gibi hissettiren o an, çocuğun kendine bakışını baştan yazıyor. Çünkü bazen bir hastalık değil, ona yüklediğimiz anlam belirliyor bizi. Bir de piyano var. Boşanmayla birlikte evde kalan piyano, babanın eve dönme umudu gibi orada duruyor. Marsilya’da bir barda, gece yarısı çaldığında Antonio onu ilk kez sadece “babası” olarak değil, bir müzisyen, bir adam olarak görüyor. İşte o an kitabın kalbi atıyor. Altını çizmeden edemediğim çok cümle oldu. Ama en çok şu aklımda kaldı: “Zaman öldürmek ne aptalca bir tabir. Zamanın öldürülmeye falan ihtiyacı yok. O zaten bize ihtiyaç duymadan geçip gidiyor.” Bittiğinde elimde buruk bir kahve tadı kaldı. Kitap biterken Antonio’nun babasına dair son sözleriyle birlikte büyük matematikçi John von Neumann’ın şu cümlesini bırakıyor: “Eğer insanlar matematiğin basitliğine inanmıyorsa bunun tek nedeni hayatın ne kadar karmaşık olduğunun farkına varmamalarıdır.” Sabahın Üçü sadece bir baba-oğul romanı değil işte. Bir büyüme, bir anlama, bir “fark etme” hikâyesi. 152 sayfaya koskoca bir ömür sığmış sanki. 📌 Şunu da ekleyeyim: Sadece akıcı bir kitap arıyorsanız onu da bulursunuz. Ama 80’ler Marsilya’sının dokusu, caz, matematik ve edebiyatla örülü bir anlatı arıyorsanız, burası tam size göre. Eren Cendey’in çevirisiyle, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları’ndan çıkmış. Naif, derin ve bir o kadar da yürek burkan bir kitap. Herkese değil, doğru okura gelsin derim. Siz de bir gece yarısı, uykusuz bir saatte elinize alın. Belki o zaman “sabahın üçü” size de başka türlü görünür. #SabahınÜçü #GianricoCarofiglio #KitapYorumu #OkudumBitti #BabaOğul #Marsilya #Edebiyat #İşBankasıKültürYayınları #BurukBirHikaye #OkumaNotlarım 📚☕️

Sabahın Üçü

Kitap