@nur_34•8 gün önce
"Çekip gidene her şey mizah, kalıp bekleyene her şey şiirdir."
Yorum yap
56
Yabancı
Albert CamusYıl: 1996Sayfa: 112Yayınevi: Can YayınlarıTür: EdebiyatISBN: 9789750748677
5.0puan
7 paylaşım
1942’de yayımlanan Yabancı, romancı, tiyatro yazarı ve düşünür olarak İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra yalnız Fransa’da değil tüm dünyada kuşağının sözcüsü ve yol göstericisi olarak kabul edilen Albert Camus’nün, ilk ve en çok ses getiren yapıtıdır. Romanda, işlediği bir suçtan çok, gerçek duygularını dile getirdiği ve toplumun istediği kalıba girmeyi reddettiği için dışlanan bir 'yabancı' aracılığıyla, XX. yüzyıl insanının içine düştüğü yabancılaşma anlatılır. Bir türlü ele geçirilemeyen 'anlam'ın sürekli aranışını, bilincin toplumdan ve dış dünyadan kopuşunu, topluma yabancı duran kahramanın çevresiyle ve toplumla arasındaki çatışmayı anlatan roman, büyüleyici gücünü arka plandaki derin ve suskun acıdan alır. Camus, genç kahramanı Meursault’nun dış dünyayla arasına koyduğu mesafeyi, kendine ve topluma yabancılaşmasını, annesinin ölümü dahil her şeye nesnel bir biçimde yaklaşmasını büyük bir ustalıkla dile getirir.
PaylaşımlarİncelemelerAlıntılar
“Bugün annemin öldüğünü öğrendim. Ya da belki dün, fark etmez.”
Yorum yap
71
“Hayat, yalnızca başına gelenler değil, onları nasıl karşıladığınla anlam kazanır.”
Yorum yap
103
“Güneşin sıcaklığıyla irkildiğim an, kendi varlığımın ağırlığını hissettim.”
Yorum yap
66
“Ölümü kabullenmek, yaşamı olduğu gibi sevmek demektir.”
Yorum yap
85
“Evrenin kayıtsızlığı karşısında insanın tek zaferi, onu anlamaya çalışmak değil, kabul etmektir.”
Yorum yap
65
Yabancı, Fransız Cezayir’inde geçen, insanın varoluşunu ve toplumsal normlarla ilişkisini sorgulayan bir romandır. Romanın başkahramanı Meursault, toplumun beklentileri ve duygusal normlarından kopuk, sıradışı bir karakterdir. Annesinin ölümüyle başlayan roman, onun toplumsal kurallara karşı kayıtsızlığını, yaşam ve ölüm üzerine düşüncelerini açığa çıkarır. Kitabın ana olayları: Meursault, annesinin cenazesine duyarsız bir şekilde katılır; bu durum, toplum tarafından tuhaf karşılanır. Günlük yaşamını rutin bir şekilde sürdürür, duygusal bağlar kurmakta zorluk çeker. Arap bir adamı öldürmesi sonucu yargılanır ve toplumun değer yargılarına göre suçlu bulunur. Temalar: Absürd ve varoluş: Camus, insan yaşamının anlamını sorgular. Meursault, evrenin kayıtsızlığı karşısında insanın yalnızlığını ve anlamsızlığı simgeler. Toplum ve birey çatışması: Meursault’un kayıtsızlığı, toplumun değerleriyle çatışır; roman, birey ve toplum arasındaki gerginliği gösterir. Ölüm ve farkındalık: Ölüm bilinci, Meursault’un hayatı değerlendirme biçimini ve sonunda kendi kabullenmesini şekillendirir. Duygusal kopukluk ve yabancılaşma: Başkahraman, çevresindeki insanlardan duygusal olarak kopuk yaşar; bu da romanın adının anlamını pekiştirir.
Yorum yap
67