insanların, birbirlerini sevmeyerek, sevenlerin sevgisine saygı göstermeyerek, sevenleri, erdem adına ürettikleri değerlerle kınayarak ve eleştirerek, birbirlerinden ayırarak insani dünyadan sürgün ettikleri sevgi, doğada vahşi hayvanlar arasında bile daha muteberdir. Bu nedenle, vahşi hayvanların kavgası ve şiddeti biter, fakat insanların dünyasında şiddet ve zulüm bitmez.. İnsanlar sevgiyi kendi dünyalarından çıkardıklarında, bir arada dostluk içinde yaşamanın imkânını da yitirirler. Sevgiyi kendi içlerinden atarak seveni ve sevileni kınamaya, ayıplamaya başlarlar.. Leylâ ve Mecnun, insanın toplum içindeki değil, daha çok kendi içindeki yolculuğunun öyküsüdür. Bu öyküde kötülüğü ve zulmü yeryüzüne getirenlere karşı bir tepki vardır.. #aşk #sevgi #edebiyat