Başkalarını kırmamaya çalışmak; saygılı, empatik ve düşünceli olmaktır. Herkesi memnun etmeye çalışmak ise çoğu zaman kendi sınırlarından vazgeçmek anlamına gelir. İyi biri, gerektiğinde "hayır" diyebilen ama bunu incitmeden söyleyebilen kişidir. Çünkü her insanı aynı anda mutlu etmek mümkün değildir. Bazen doğru olan karar, birilerini memnun etmez ama yine de doğru olmaya devam eder. Kısacası: İyi biri olmak, herkesi mutlu etmek değil; insanlara saygıyla yaklaşırken kendine de aynı saygıyı gösterebilmektir. Belki de en zor denge budur: Ne başkalarını gereksiz yere kırmak ne de başkalarını üzmemek uğruna kendini sürekli kırmak.

İkisi de değil

Kişiliğinden ödün vermeden tutarlı davranarak aynı şartlarda aynı davranışı sergilemekle olunur bence.

İyi biri olmak; bilerek, isteyerek ve kötü niyetle kimseye zarar vermemek; empati ve adalet duygusuyla hareket etmektir. Ama bunu yaparken kendini de "memnun edilmesi ve kırılmaması gereken bir insan" olarak denkleme dahil etmektir. Kısacası, kendimize kötülük ederek başkalarına yaptığımız iyilik, gerçek bir "iyilik" değildir. Önce kendimize iyi davranmalı, sonra bu iyiliği dışarıya yansıtmalıyız.