Gidenin zorluğu, sevdiği bir şeyi geride bırakmak zorunda kalmasındadır. Doğru olduğuna inandığı bir karar verse bile, insan özlem duyabilir, suçluluk hissedebilir ya da "acaba"larla yaşayabilir. Kalanın zorluğu ise boşlukla yüzleşmesidir. Giden kişi yeni bir yola girerken, kalan kişi çoğu zaman anılarla aynı yerde kalır. Eksikliği her gün biraz daha hisseder. Ama bana sorarsan, sevgisi hâlâ devam eden taraf için daha zordur. Çünkü ister giden olsun ister kalan, sevgi bitmemişse insanın içinde kapanması zaman alan bir kapı kalır. Bu yüzden ben soruyu bazen şöyle değiştirmek isterim: "Aşk gidene mi, kalana mı zor?" değil de, "Sevmeyi bırakamayana mı zor?" Çünkü en ağır yük, bazen ayrılık değil; kalpte yaşamaya devam eden duygudur. Bu cümle de bu düşünceye yakın duruyor: "Giden yolun yorgunluğunu taşır, kalan ise sessizliğin."
Yorum yap
95

