Demek ebedî hayat muhakkak değildi. Bu dünyada sevilip kaybedilen, istenip ele geçirilemeyen şeylere başka dünyada kavuşmak ümidi de zayıftı. İnsan, bir mihnet içinde kapadığı gözlerini belki başka âleme açmayacak ve dalından düşmüş bir kuru yaprak gibi toprakta çürüyüp gidecekti.
