Yüz Yüze, Aytmatov’un en psikolojik metinlerinden biridir. Bu öyküde ana mesele: İnsan kendisiyle ne zaman yüzleşir? Hikâye, savaş ortamında geçer. Bir adam, korktuğu için cepheden kaçar. Fiziksel olarak hayatta kalır ama vicdanıyla baş başa kalır. İşte asıl hikâye burada başlar. Çünkü insan: başkalarından kaçabilir savaştan kaçabilir ölümden bile kaçabilir Ama kendisinden kaçamaz. Bu öyküde “yüz yüze gelmek”: kendinle hesaplaşmak korkularını kabul etmek yaptığın şeyin ağırlığını taşımak anlamına gelir. Aytmatov burada çok sert bir gerçek söyler: İnsan bazen yaşadığı için değil, yaşadığı gibi yaşadığı için utanır. Bu öykü, özellikle vicdan kavramını çok güçlü işler.
