Deve Gözü, Aytmatov’un kısa ama derin anlamlar taşıyan öykülerinden biridir. Bu hikâye, insanın doğayla kurduğu ilişkiyi ve özellikle emek, sadakat ve yaşam mücadelesini anlatır. Hikâyede deve, sadece bir hayvan değildir. O: sabrın dayanıklılığın sessiz fedakârlığın sembolüdür. Aytmatov’un anlatımında doğa her zaman canlıdır. Deve de bu doğanın bir parçası olarak insanla birlikte acı çeker, yorulur ama devam eder. Bu öyküde asıl vurucu nokta şudur: İnsan çoğu zaman kendi yükünü değil, başkalarının yükünü taşır. Devenin gözleri, bu sessiz acının aynasıdır. Temalar Emek ve sabır İnsan-doğa ilişkisi Sessiz acı Dayanıklılık
