KifidiaKifidia
Mimoza

Mimoza

@nsbslt

Mümkün olan tek bir direniş vardı; Dünyayı ciddiye almamak. •Milan Kundera

Şubat 2026 tarihinde katıldı
16 Takip
17 Takipçi
0 İnceleme
148 Gönderi
1.354 Puan
DuvarKitaplıkYorumlarHakkında
Mimoza
@nsbslt4 gün önce
İnsan sınanmadığı acının bülbülü, Sınandığı acının dilsizidir.
Mimoza
@nsbslt9 gün önce
Ne zaman kendim için en iyi olanı seçsem suçlu hissettirmek istediler.
Mimoza
@nsbslt9 gün önce
"Çok empati kuruyorsunuz başkomiserim," dedi samimi bir tavırla. "Ne dünya bu kadar hassasiyeti kaldırır ne insanlar bu kadar inceliği. Hakikat çok daha basittir, çok daha acımasız."" ~Ahmet Ümit
Mimoza
@nsbslt13 gün önce
"İnsanın durulduğu zamanlar da olur, yorulduğu zamanlar da. Ama ömrü tüketen kırıldığı zamanlardır."
Mimoza
@nsbslt14 gün önce
Bir şey seçebilseydim unutmayı seçerdim. Yanlış tercihleri, "boşa harcanan emekleri" ve acıdan başka birşey vermeyenleri.
Mimoza
@nsbslt16 gün önce
Bendeki yorgunluğu bağışla; bir yol derdinde eskidim, yolda bile değil.
Mimoza
@nsbslt20 gün önce
Bazı hikayeler yarım kalır. Ne güle güle giden olur, ne hoşça kalan.
Mimoza
@nsbslt20 gün önce
Hayaller kurmakla meşguldüm. Tuhaftı, bu hayaller geleceğe yönelik değildi; geçmişi onarmaya çalışıyorlardı."
Mimoza
@nsbslt20 gün önce
Terbiye edemediği acıyı, tahliye etmeli insan. Mutluluk bazen vazgeçmekten geçer.
Mimoza
@nsbslt21 gün önce
Yok. Bitmeyen geceler, olmayan sabahlar yüzünden değil.. Çaresizliğimdendir bu gönül yorgunluğu.. Kırılsam, kırıldım diyememekten, sevgiyi umutsuzca beklemektendir. Hayırlarıma dur demekten yorulmaktandır...
Mimoza
@nsbslt21 gün önce
Güvendiğim dağlara kar yağmış falan değil. Derinden bir düşkırıklığı benimkisi.
Mimoza
@nsbslt21 gün önce
İnsan bu dünyada hakkını alamamakla ve umduğunu bulamamakla nam salmıştır zaten.
Mimoza
@nsbslt23 gün önce
Yorgunluk her zaman bedende olmaz; Bazen insanın, hevesi yorulur. Umudu yorulur.. Sabrı yorulur...
Mimoza
@nsbslt23 gün önce
İnsan insandan vazgeçmez. Vazgeçilen şey, insana yüklenen anlamdır. Gözle değil, kalple çizilmiş bir resimdir o; Silinince yüz değil, bakış değişir. Birini bırakmak sandığımız şey Aslında kendi yanılgımızdan geri çekilmektir. Çünkü giden kişi çoğu zaman yerindedir, Giden, ona verdiğimiz fazlalıktır. İnsan der ki sonra, “Farkın yokmuş kimseden…” Bunu karşısındakine değil, Kendi körlüğüne söyler. “Ben farklı bakmışım bilmeden…” İşte en ağır cümle budur. Ne sevgi eksilmiş olur aslında, Ne de insan. Sadece yüklenen mana Taşıyamayacağı bir yerden indirilmiştir. O yüzden bazı vedalar sessizdir. Çünkü ortada terk edilecek biri yoktur; Sadece yanlış anlaşılan bir hayal Usulca bırakılır. ~Farkın Yokmuş Kimseden/Okan Sancakdar