Yokluğunun Acısı Sensizliğin her saniyesinde Yüreğimde buruk bir sıkışıklık Sanki bir boşluğa düşmüşüm de Yavaş yavaş yok oluyorum Hayat bir anda durmuş gibiydi Usulca canımı yakıyordu yokluğun Musluktan akan su yerini bulmuyordu Dünyam tarumar olmuştu Sen yokken savaşlarla, isyanlarla Çöküyordu duygularım Bütün serzenişlerim boşunaydı Bazı şeyler için çok geçti, kabullenmek gerekti Çok kolay olmayacaktı Ama olması gerekiyordu Bir yaprağın dalından kopması gibi Yavaş yavaş ve acı bir şekilde
Duvarın desenlerin ezberimde Büyük bir çarpıntı var yüreğimde Sen yoksun ya eksenimde Kara kara bulutlar var üzerimde Sen vardın hayalimin merkezinde Şimdi hayallerimin enkazı içinde Hızla kaybolup gidince Işığının etkisinde yaşıyorum kendimce
Soğuk rüzgârlı bir sonbahar günü, Üşüyen yüreğimi ısıtan sanat eseri gözlerinle; Kararan havayla çöken huzuru En çok seninle, dizlerinde Yaşamak, tatmak istedim. Nasıl olduğuna anlam veremeden, Apansız aşık olmuştum bir çift göze...
Seni görürüm diye heyecanlı Ya göremezsem diye de bir o kadar Korku içinde geçiyordu günlerim Tatlı bir belirsizlik içindeydim Sağanak yağan bir yağmur sonrası Gökyüzünü şenlendiren gökkuşağı gibi Ruhumu saran gülüşünle Gözlerinde gönlüme ışık saçıyordu
Bir sabah doğan güneş misali; Ansızın girdin hayatımın merkezine, İçimdeki sevgi fitilini ateşledin Ve sonrasında, aklımadan çıkmayacak bir hal aldın Dışarıdaki soğuk havanın bile Etkisini hissetmeyince anladım İçimi ısıtan aşkını Tarifi zor, bir o kadar da güzel bir duyguydu...
SANA SIRILSIKLAM AŞIK OLMUŞUM Kalbimdeki yangını müzik bile söndüremeyince, Yangınıma tek derman senin olduğunu fark ettiğim an; İşte o an anladım ki Sana sırılsıklam aşık olmuşum... Sensizliğin zorluğunu Yüreğimin en mühim köşesinde taşırken İçimdeki sıkıntıyı kağıda dökemeyince, anladım ki Sana sırılsıklam aşık olmuşum...
Kalbimin ağrısını müzik bile dindiremiyince; Anladım sana sırılsıklam aşık olduğumu
Aklımdan çıkaramicak kadar çok sevmiştim, Bedelinin ağır olacağını bile bile Bir gün bile pişman olmadım. Keşke konuşabilseydim, Hep içime attım... Kendimce haklı birkaç sebep Seni uzaklaştırdı benden İlk kez bu kadar bağlanmıştım birine, Acı ama değerli bir tecrübe oldu.
Aklımdan çıkaramıyordum Uyurken rüyalarımda Uyanıkken hayallerimde düşüncelerimde Sensiz bir anım olmuyordu Seni uzaktan izlerken İçimdeki dert tasa Buhar olup uçuyordu Hep öyle kalmak istiyordum Sadece seni görmek istiyordum Başka hiçbir şeyde gözüm yoktu
İlk başta şans eseri göz göze geliyorduk Zamanla gözlerim gözlerini arar oldu Seni çok sevmiştim sebepsiz Ve bunlar bir anda oldu anlam veremedim Tutulmuştum bir çift göze Gözlerine bakınca Hep gül isterdim Gülünce çok güzel oluyorsun
Hayatinin her anında yanında biri olmayacak o yüzden bazen yanlız kalmaya alışman gerekir
Uzaklardan gördüm O güzel yüzünü Yakından çok daha güzelmişsin Yaklaşınca anladım Gözlerindi en güzel manzaram Gözlerinde kaybolup Hayallere dalarım her akşam O hayallerle geçer akşamlarım...
Seni tanımak çok güzeldi Unutmak hiç kolay olmayacak Seni hatırladıkça O ilk günkü heyecan saracak içimi O göz göze geldiğimiz andaki Eşi benzeri olmayan bir heyecan O gözlerindeki parıltı Onu hiç bir zaman unutmayacağım