Yokluğunun Acısı Sensizliğin her saniyesinde Yüreğimde buruk bir sıkışıklık Sanki bir boşluğa düşmüşüm de Yavaş yavaş yok oluyorum Hayat bir anda durmuş gibiydi Usulca canımı yakıyordu yokluğun Musluktan akan su yerini bulmuyordu Dünyam tarumar olmuştu Sen yokken savaşlarla, isyanlarla Çöküyordu duygularım Bütün serzenişlerim boşunaydı Bazı şeyler için çok geçti, kabullenmek gerekti Çok kolay olmayacaktı Ama olması gerekiyordu Bir yaprağın dalından kopması gibi Yavaş yavaş ve acı bir şekilde