Rüveyda

Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter. Hiç kimse aramasa sormasa beni Sen gelsen yeter..

Bazen olmayınca da olmuyor be boş vermeyi bilmek gerekiyor her şeyi de konturol edemem.

Bu yol nereye gider bilmiyorum ama yürüyorum.

Ne kadar anlatırsan anlat Karşıdakinin anladığı kadardır anlattıkların.

Şemsiye taşımak istemiyorum Islanmak daha güzelmiş Yitik kalbini arayan Bir şairin gözyaşlarıyla Yaktım sana dair isteklerimi Tutunmayacağım bulutlarına Avuçlamayacak yıldızlarını Gökkuşağına dokunmayacağım Ben bir samanyolu bedevisiyim artık. Nurullah Genç

"İbâdet tahtımdır, hidâyet tâcım,Başka hiçbir tâca, yok ihtiyacım,Her an, her mekânda Sana muhtâcım,Kapında secdesiz, bırakma beni!"

"Karşıdan karşıya geçer gibi sev beni, Önce bana, sonra bana, sonra yine bana bak..."

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar Bir gülüşün içimde binlerce lâmba yakar..

Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında: 'Herkesin gidebileceği bir yeri olmalı' der ve ekler: "Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir."

Bir yolda yürüyorsun; yolun yarısı birilerinin seni dağıtmasıyla, diğer yarısı da kendini toparlamakla geçiyor.