—"Kapa, ört, göm, artık maziyi." —"Ya mazi her şeyse, her şeyi gömeyim mi?"
Yorum yap
33

Ya akılları başlarında değilken ya da akıllarını kaybettikten sonra mı mutlu olmaktır insanların yazgısı!
—"Kapa, ört, göm, artık maziyi." —"Ya mazi her şeyse, her şeyi gömeyim mi?"
Şehirler bana bir tuzak; İnsan sohbetleri yasak; Uzak olun benden, uzak, Benim meskenim dağlardır.
İnsanlık diye yücelttiğimiz şey aslında ne aşağılayıcı bir kavram diye düşündüm.
Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar kitabında “kollarımı açıp tüm insanlığı kucaklıyorum” dedikten sonra; Tehlikeli Oyunlar’da, “bütün insanlığı kucaklamak isterken, neredeyse bu dünyanın altında eziliyordum” demesi.
"Nerede değilsem orada iyi olacakmışım gibi."
Düşünmek yüreğimi öyle acıttı ki, ağlayamadım bile.
"Artık hiç kimseyle konuşmak, hiç kimseyi görmek istemiyordu."
"Sustukların..." dedi. "Kendinden ağır gibi."
bir kitabı okudu.
Unutmayın ki, dünyada en korkunç şey, ümidini kaybetmektir...
Susunca yok oluyormuş insan çok sonradan öğrendim.
"Kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım."
Herkese yolda yardımcı olduktan sonra, bizi yolda bırakanların acısı vurdu.
Yeryüzündeki bütün aynaları gördüm ve hiçbiri beni yansıtmıyordu.
İçimizden bir parça kopmuştu, Ve o kopan şeyin adı Umut’tu. Oscar Wilde
Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
Anlatmak ister misin?” “Bir şey değişmeyecekse anlattığım şeylerin ne önemi var?" Saka ve Sanrı 2, Maral Atmaca
– Kendimi yengeç gibi hissediyorum Simone. – Sebebi nedir? – Yengeçler denizde yaşar ama yüzemez. Ben de nefes alabiliyorum ama dünyaya bir türlü ayak uyduramadım sanırım...
bir kitabı okudu.
bir kitabı okudu.