dışı sükûn ile zahir, derunu mahşer.
Rabbim... Benim Güzel Allah'ım.. Kendimi sana şikayet etmeye geldim. Ben güçsüzüm. Yorgunum. Sen imtihanlarımı kolaylaştır Ya Rab. Ben Yusuf (a.s.) değilim, bu kuyu derin.. Ben İbrahim (a.s.) değilim, bu ateş beni yakar. Ben Yakup (a.s.) değilim, bu keder beni tüketir. Ben Yunus (a.s.) değilim, bu karanlık beni boğar. Ben acizim. Ben güçsüzüm. Yardım et Allah'ım...
Hani bizi ancak ölüm ayırırdı, Söylesene hangimiz öldük?!
"Allah için sabreden herkesin, Alnına yazılmış güzel bir son vardır..."
"Nice kelâm ettik, gönül duymamışsa beyhudedir."
"Zâyi olmuş bir heves yığınıyla, kalakalır bazen insan... "
Kırk kişinin kaldırdığı kapıyı tek başına kaldıran Hz. Ali... Hz.Fatıma'nın tabutunu taşımaya yardım istedi. Sevginin yükü ağır olur.
Gözlerimi dolu görmedin diye göğüsüm ağrımaz mı sandın?
Bu bitmeyecek Devam da etmeyecek Ne kavuşacağım sana Ne unutacağım seni Bir yerlerde adın geçecek Aynı sızıyla hatırlayacağım..
Dünyada ki bütün binaların altında kalmış gibi sızladı içim. İşte, "nasip değilmiş" demek böyle bir hissettirir..
قلوب العاشقين لها عيون ترا ما لها يراه النا ظرون "Aşıkların kalplerinde gözler var; Bakanların göremediğini görürler. "
Tevekkül edin, Nasılsa herşeyin üstünden gelemezsiniz... 🍂
“ Meryem Suresi’ndeki en derin ders şudur: ‘Bazen yok olmak isteyeceğin kadar yalnız ve çaresiz hissedebilirsin; ama Allah’a sığınmak, en karanlık anları bile aşmanın tek yoludur.'
Kaç kış kaldı bilmiyorum ama inanıyorum ki beni bekleyen bir bahar var...
Ağlatır beni dünya ehlinin acımasızlığı; bu fâni alem için beklentiye giren kalbime de kırgınım. ~Cahit Zarifoğlu
Gönül isterdi ki, gönlü istesin.. Vesselam.
Hüzün ağır gelir yüreğe, Ama en güzel duayı ettirir... > Cahit Zarifoğlu
Sözler kâfi gelmiyor bazen, Hüznün lisânı sükûtmuş meğer...
Ehline denk gelmeyen herşey ziyan olur... 🍂
Geliyor ve bir şekilde hayatına giriyor. İzin almak yok, Kapıyı vurmak yok, Bir anda tam hayatının ortasında duruyor. O bunu öyle çok istiyor, Öyle 𝘦𝘮𝘪𝘯 görünüyor ki İnanıyorsun! İndiriyorsun zırhlarını. Sevmesine izin veriyorsun, Ve sevmeye… Sevdiriyor kendini, sonra gidiyor. Sanki orada olmayı en çok isteyen, O değilmiş gibi gidiyor. Bir şey söylemeden gidiyor. Ve arkasından sadece bakıyorsun. Niye gitti diye değil, Neden geldi diye kızıyorsun.
Ama kal diyemiyordu dilim, Kalsın istiyordum da Kalması için bir şeyler yapamıyordum. Gitti. Kaldım… Sevdim mi kendime soramadım, Korkularımdan mı soramadım, Yaralarımı mı saramadım? Bilmiyordum… Hem ne gerek vardı ki alışmaya Gitsin idi Gitsin… Basit bir gerçeğe inandım Döküldü dilimden kelimelerim Sevseydi gitmezdi…
