Gazeteci Yazar Taha Akyol'un sorduğu sorulara Türkiye’nin yetiştirdiği en büyük müverrihlerden İlber Ortaylı cevap veriyor. Onun yanısıra Ferhat Boratav, Feridun Emecen ve Ömer Faruk Harman gibi mühim simalar da eserde güzel katkıları olan isimler. Yalnız okuduğum olumlu incelemelerin asıl sebebi olan konuşma dili, bu eserde beni rahatsız etti. Bu kitap sohbetlerin kitaplaşmış bir hali. 3-4 kişi oturup konuşuyor ve sohbetleri kayda alınıp yazıya aktarılıyor. Biliyorsunuz ki bu artık çok kolay. Yani birisi konuşurken bir uygulama açıyorsunuz ve konuştukları yazı olarak kaydediliyor. Bu bana kolaycılık gibi geliyor. Çünkü eserinizde index olmuyor, kaynakça olmuyor, uzun ve düşündüren cümlelerin yerine o anki sohbet ortamına uygun kısa ve üzerine düşünülememiş cümleler tercih ediliyor, haliyle eser kaynakça olmayışının da verdiği eksiklerle hataya açık oluyor ama buna karşın basit bir editöryal müdahale ile anında kitap oluveriyor. Bunu İlber Ortaylı da çok sık yapmaya başladı. Kitap yazmaya vakit ayırmıyor konferanslarını izleyen yayınevi sahipleri anlatılanları eser yapıp satışa koyuyor. Bu okuru biraz da keriz yerine koymak değil midir? Nitekim eserde de birkaç yerde konuklar birbirlerinin hatalarını düzeltiyor. Bunu okumak yerine tartışmanın yapıldığı programı izlemek daha yararlı olacaktır.
