bir kitabı okudu.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Victor HugoVictor Hugo, 1829 yılında yayımlanan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü’nü yazdığında 26 yaşındaydı. Genç yazar, ölüme mahkûm edilen bir insanın son gününü büyük bir ustalıkla anlatarak kamu vicdanını etkilemeyi ve idam cezasına karşı bir protesto hareketi başlatmayı amaçlamış, başarılı da olmuştur. Bugün dünyanın birçok ülkesinde idam cezası yürürlükten kaldırılmışsa, böylesi bir cezanın hem trajik hem de insanlık dışı yanını daha XIX. yüzyılın ilk yarısında gözler önüne seren Hugo’nun bunda hiç de azımsanmayacak bir payı olsa gerek. Şiirleri, oyunları, Sefiller ve Notre-Dame’ın Kamburu gibi yapıtlarıyla Romantik dönem Fransız edebiyatının en saygın yazarlarından biri olan Victor Hugo’nun bu romanının bir başka önemli özelliği de, bir tür 'zihinsel otopsi' niteliği taşımasıdır. (Tanıtım Bülteninden)
Ama artık aynı kişi değilim...
Hiçbir şey umrumda değil,, yüreğimdeki son tel de koptu
Bi an geliyor ki: İnsan, saçının bir teliyle bir zinciri bile kırabileceğine inanıyor.
"Sizin vaktiniz çoktur, benim vaktim yok. Siz istediğiniz gibi yaşayın, benim her saniyem bir asır."

