karanlık görüyorum gülüm gözlerinde sükut karamsarlığı doğu batı kuzey güney ve açılarla kesişen yönlerde sen her yönde vardın tek yön sen vardın karanlık görüyorum canım gülümsemende rüzgar soğukluğu güneşin doğuşuydu seninle tanışma özlenen bir gündü yaşantı sen gidiyorsun bir ölü akşamdır başlıyor şimdi sabahsız bir geceye esir bırakıyorsun bir güzel gündü bitiyor geçmişin son gülümsemeleri dudaklarda artık yarını düşünmeyeceğim karanlık görüyorum bir tanem omuzlarında karamsarlık çöküntüsü güneş bir kez kayboldu mu ufuktan cılız yıldızlar ne kadar aydınlatır geceyi ne derdim sana hatırlıyor musun umudumsun söndürme bu denli ağır yürek bir omuza yıkılır mı karanlık görüyorum güzelim ben katılmıyorum ben yokum diyemiyorum -------- Adem Karafilik >> Sessiz ve Sensiz << (syf. 11) "Sabahsız Bir Gece Karanlığı" şiiri Yükseliş Yayınları #şiir #şair #yükselişyayınları
Yorum yap
157