Bugün edebiyat tarihinin en kısa ama en sarsıcı başyapıtlarından birini inceliyoruz : Stefan Zweig’ın ölmeden önce dünyaya bıraktığı veda mektubu, Satranç. Zweig, insanın hiçbir fiziksel işkenceye maruz kalmadan, sadece boş bir odada hiçliğe bırakılan kahramanımızın nasıl deliliğin eşiğine getirilebileceğini kusursuz anlatıyor. Dr. B.'nin delirmemek için zihnini ikiye bölüp kendi kendine satranç oynaması insan beyninin hayatta kalmak için ne kadar uç noktalara gidebileceğinin kanıtını gösteriyor Bu kitabı benim için unutulmaz kılan şey, Zweig'ın bu metni bitirdikten kısa süre sonra, eşiyle birlikte intihar ederek yaşamına son vermesi. Dr. B. masadan kalkarak faşizme teslim olmamıştı; Zweig da bu dünyadan çekilerek Hitler barbarlığına boyun eğmedi. Satranç, mürekkeple değil, adeta bir yazarın kendi ruhu ve çaresizliğiyle yazılmış bir veda mektubu.

Satranç

Kitap