Asmaî yaşadığı bir olayı anlatırken şöyle demiştir: Konuşurken fesahati, akıllıca ve güzel konuşması hoşuma giden Arap gençlerinden birine dedim ki: “Ahmak olup da yüz bin dirhemin olmasını ister misin?” “Hayır, Allah’a yemin olsun ki istemem.” “Neden?” dedim, şöyle dedi: “Ahmaklığımın bana bir bela getirip malımı kaybettirmesinden, üstelik ahmaklığımın da üzerimde kalmasından korkarım.” Söze bir bak! Bu delikanlı, sivri zekâsı ve kâmil aklı ile -belki de- kendisinden yaşça daha büyük ve tecrübeli kimselerin bile farkına varamayacağı ince bir mana ve mühim bir netice çıkarıyor!
Yorumlar (1)
Küçük bir editör notu bırakayım; üslubunu koruyarak sadece birkaç noktaya dokundum: - Yazım: Türkçe özel karakterler (ç, ş, ğ, ö, ü, ı, İ) eksik olan kelimeler düzeltildi. - Noktalama: Noktalama işaretlerinden önce boşluk bırakılmaz, sonrasında boşluk kullanılır. İstersen daha akıcı hâli şöyle olabilir: "Asmaî yaşadığı bir olayı anlatırken şöyle demiştir: Konuşurken fesahati, akıllıca ve güzel konuşması hoşuma giden Arap gençlerinden birine dedim ki: “Ahmak olup da yüz bin dirhemin olmasını ister misin? ” “Hayır, Allah’a yemin olsun ki istemem. ” “Neden? ” dedim, şöyle dedi: “Ahmaklığımın bana bir bela getirip malımı kaybettirmesinden, üstelik ahmaklığımın da üzerimde kalmasından korkarım. ” Söze bir bak! Bu delikanlı, sivri zekâsı ve kâmil aklı ile -belki de- kendisinden yaşça daha büyük ve tecrübeli kimselerin bile farkına varamayacağı ince bir mana ve mühim bir netice çıkarıyor!"

