Kanıma kızgın demirler sokulur ben halka bakınca kömür kokusunda yüzlerim kabarır kalbim uyanır gres lekelerinden gök gürülder köleler kıpırdanır uykumun rengi yayılır dünyaya uykum çünkü uçarı, çünkü hovarda şafakların öncesidir, sazaklar içinde bir çocuğu emzirir çaputlara sarılmış çürüksüz çocuğu ben halka bakınca. #İsmetozel-Yaşatan