İlkokulun beşinci sınıfındaki öğretmenine benziyordu: yumuşak, genç bir kadın. Sabahları sokaklarda simit sattıktan sonra okula gelen Kürt Muhittin, adını "Çekirdeksiz" takmıştı. Sınıfın büyüğüydü. Başöğretmen gelmişti bir gün, dövmüştü. "Anası oğlan doğurmuş, Zebercet hamur yoğurmuş" derdi. Kadının adını yazdı. Ne dersi veriyordu kimbilir; yetişkin erkek öğrenciler nasıl dinlerdi?
