@Darkmysterium•134 gün önce
Shakespeare burada aşkı bir duygudan çok, bilinçdışının rastlantısal oyunu olarak sunar. Rüya ile gerçek, arzuyla akıl arasındaki sınırlar silinir. Orman, bastırılmış arzuların sahnesidir; karakterler orada kim olduklarını unutur, tıpkı bizlerin arzular karşısında unuttuğu gibi. Belki de Shakespeare’in asıl sorusu şudur: Aşk mı bizi büyülüyor, yoksa biz mi kendi büyümüzün içinde kayboluyoruz? Bana kalırsa büyü aşktır; çünkü hiçbir gerçek, insanı bu kadar güzel kandıramaz.
Yorum yap
101

