Beni yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy. Benim geçtiğim yollardan geç, düştüğüm çukurlarda düş, dizimin kanadığı yerde dizin kanasın. Acın acıma denk geldiğinde bir daha konuşalım...
Yorum yap
54
Her hayal insanı yeni bir umuda taşır...
Beni yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy. Benim geçtiğim yollardan geç, düştüğüm çukurlarda düş, dizimin kanadığı yerde dizin kanasın. Acın acıma denk geldiğinde bir daha konuşalım...
Ve biz, bir zamanlar birbirimize ait olduğumuzu düşündük.
Bir lades tutuşsak, nesine desen, sesine derim. Bilirsin yüzün aklımdadır hep, ben sesini özlerim.
Sen benim görmek için, bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin.
Ve aşk. Herkesi ona benzetip, Kimseyi onun yerine koyamamaktı.
Gelememeyi sen anlat,Gidememeyi ben anlatayım.Gözüm değil gönlüm kaldı,Beklemek değil özlemek yordu.Hani derler ya;Aşk arafta bir yoldu,Giden gitti dönen yoktu.
Ne çıkar sarsan yaramı? Sarmasan, öldürsen ne çıkar... Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi, Nefes olsan, ne çıkar? Çalıkuşu
Ben ona aşıktım, o başkasına...
*Gelecektim..* *Ama bir kötü hatıram olsun istemedim..* > Cahit Zarifoğlu
Makyajı akıyor farkının; herkesleşiyorsun…
Zaaflar da ölür...
Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. #Özdemir Asaf
"Kimseye Güvenme saatlerce güldüren aylarca ağlatır "
“Bu yol yalnızca senin, Başkaları seninle yürüyebilir, Fakat hiç kimse senin için yürüyemez…”
En çok da buna üzülüyorum; senin artık hiçbir yerde olmayışına. Bir gün bir yerde karşılaşma ihtimalimizin bile kalmamış olmasına. Hayatının nasıl devam ettiğini hiçbir zaman öğrenemeyecek olmama.
"Mükemmel değil, merhametli çocuklar yetiştirin. Karıncaları ezmeyen, ağaç dallarını kırmayan, çiçekleri ezip geçmeyen, sevgiyi hissetmeyi ve hissettirmeyi bilen çocuklar."
"Koskoca şehrin hiç gelmediğin sokaklarında bile seni görme umuduyla etrafa bakmanın nasıl hissettirdiğini bilmiyorsun."
"Yine de, her şeye yeniden başlasaydım, aynı şeyleri tekrar yapacağımdan emindim. Çünkü o bendim." 📜Haruki Murakami.
İnsan, insandan vazgeçmez. İnsan insana yüklediği mânâdân vazgeçer. "Farkın yokmuş kimseden ben farklı bakmışım bilmeden..." der. Ve insan gider.
Bazı hikayeler mutlu sonla bitmez. Bazıları yarım kalan bir bakışta, söylenemeyen bir veda cümlesinde yaşar...