ozlemsila_

Yer mi yoktu dizlerinde , şu başımı koydurmadın? “

Geldin, düşler bıraktın pencereme… Geldin, gülüşler bıraktın… Sonra… korktun, gittin.

“Seni senden çalmışlar… Bu ne derin bir yalnızlık.”

“Bazen sandıklarını sandıklara kaldırmalı insan.”

“Aklım bir pencerede kaldı, Anlar mısın beni, soluk duvar? O gözlerinde bahar gördüğüm O yaşamaya inandığım… Güldü mü güneşe benzerdi, Ağladı mı yağmur yağardı. Biri vardı, yaşamaktan çok sevdiğim…“

“Zaman, volta atan bir katil. Avuçlarımda kaç lanet günün ertesi.”

Ne kötü, bulamamak , yaşayacak bişey.

“Yâr yâr olsaydı rezil eder miydi sevdiğini?”

“Kanatları varmış kalbin; Sevince uçar, Sevilmeyince göçermiş.” #Cahit Zarifoğlu

“Gönlüme aldığım, gönlümü almayı bilmedi.”

“Meğer insan, birine rastladıktan sonra tamamlanmaz; bazen bütünüyle eksilirmiş.”

“Ev dediğin şey, ruhuna merhem olmalı, sırtına yük değil.”

“Onun beni çekip çıkardığına öyle minnet duydum ki! Atla diyenin o olduğunu hepten unutmuştum.”

Deniz, kendine ait olmayanı daima kıyıya bırakır. Meğer insanlar da dalgalar kadar sadıkmış yaradılışına; Kalbine ait olmayanı sever, Ruhuna ait olmayanı bekler, Sonunda ise en çok, Kendisine ait sandığı yabancılardan incinirmiş.

Fil kadar acın var , kuş kadar canınla…

“Anlıyorum deme bana anlayabilir misin hissettiklerimi? Bakabilir misin hayata benim gözlerimden? Çözebilir misin beynimin gizemini? Silebilir misin unutmak istediklerimi Ruhumda kopan fırtınaları canlandırabilir misin hayalinde Yaşayabilir misin aynı acı ve üzüntülerimi? Boşuna anlıyorum deme bana! Kendimi ben bile anlayamadım daha...”

“Dünya soğur, akşam serinlerken, benim sensiz sevinecek hiç bir şeyim yok.”

“İnsan çünkü bazen iki gözü iki dünya sanır. İnsan bazen bir yüzü , yeryüzü sanır.”

“ Kimseden sevgi dilenme. Dilencilere kıymetli bir şeyini vermez hiç kimse.”

“Kelimeler ağırdır, canımın çiçeği… Belki de bu yüzden kuşlar konuşmaz; çünkü konuşsalardı, gökyüzünü sırtlanacak kadar hafif kalamazlardı.”