+ Peki bütün o şeylere rağmen nasıl gülebiliyorsun? - Aldığım nefesin hakkını veriyorum.

Yaralasar 2
Maral AtmacaBir zamanlar olduğum o çocuğu çok özlüyordum.İzin vermediler ki Sedef olayım.Beyazı içinde barındıran bir isimden çekipalmışlardı beni ve sen artık Yankı’sın demişlerdi.Çektiğin acıların çığlıklarını adında taşıdercesine Yankı koymuşlardı adımı.Çığlıkların kulaklarda yankılansın amakimseler duymasın dercesine Yankı yapmışlardı beni.Oysaki ben bir zamanlar Sedef’tim.İleride başıma gelecek onca şeyden habersiz bir şekilde yaşayan Sedef’tim. Ne eksik ne fazla...Ben Sedef’tim. Sedef, seçimini yapar.Artık o, damgacıdan kurtulmak isteyen bir avdır.Ekibe yeni Yarasaların da katılmasıylaeğitmenlerin işi daha da zorlaşır.Bunu fırsat bilen damgacı, tüm kozlarınıoynamaya başlar. Başı bir türlü beladan kurtulmayan Sedef, avken avcı olur ve damgacınınpeşine düşer. Ya damgacı, Sedef’i avlayacaktır ya da Sedef, damgacıyı bulacaktır. Soluksuz birkovalamaca sonrasında kazanan tarafın kim olacağına,son hamleyi zekice yapan karar verecektir. (Tanıtım Bülteninden)
Ben başıma gelen her şeye inat, düştüğüm yerden daha da güçlenerek kalkmasını bilirdim.
...İçimde kopan yangınları bilmiyordu.
Ölülerden korkma, yaşayanlar daha tehlikeli.
Acıya alışmak diyorlar ya, gerçek acıyı tadınca. İnsan aslında acıya alışılmadığını anlıyordu.
-Özlemiş gibisiniz. +Gibisi az kalır kadın... Özledim.
bir kitabı okudu.
bir kitabı okudu.
bir kitabı okudu.

