İlk göz açıp gördüğümüz,havasını soluduğumuz,suyunu içtiğimiz yer,kokusunu duyduğıumuz toprak,içimize akan gökyüzü;ana kucağı gibidir,odur yaşamın sıcaklığı...Çocukluğumuzdur,gençliğimizdir,ilk aşkımızdır doğup büyüdüğümüz o yer.Ora sularının sesi,kuşlarının ötüşü başkadır.Hele çocukluğumuz,gençliğimiz,gizemli kırlar...Savaş sonu görüşmelerinde,nüfus değişimine karar vermiş görüşenler.Bu yakadan şu kadar nüfus karşıya,o yakadan şu kadar nüfus bu yakaya demişler..Nüfus dedikleri,evi,tarlası,kurulu düzeni olan insan,Analar,babalar,yaşlılar,çocuklar...Köklerinden sökülür gibi koparılıcaklar...Savrulmuş bir yakadan öbürüne,mübadele insanı denmiş onlara...
