Ekber Babür İmparatorluğu’nun gerçek kurucusuydu. Bu adam hem babasından hem de dedesinden daha ileri görüşlü ve şanslıydı. Ayrıca daha özgün ve hatta daha büyük fırsatlara sahipti. Hindistan’ın farklı halklarının güvenliğini, fiilî bağımsızlığını, atalarının dininden ve geleneklerinden yararlanmalarını sağlayacak kadar uzun yaşamıştı. Bu halkları, kendilerine bu eşsiz nimetleri sağlayabilecek en büyük otoriteye tabi olmaya ikna etmişti. Ekber bu halkların nazarında peşin hükümlerin üstünde bir adamdı; ister Özbek, ister Afgan, ister Hindu ister Parsi, ister Hıristiyan olsun herkese yalnızca dürüst, akıllı ve kendisine sadık olmaları koşuluyla kariyer vadediyordu. Çeşitli halklar, onun 49 yıllık saltanatı sırasında Hindistan’ın yabancı istilasından kurtulduğunu; onun ülke içindeki tüm düşmanlara boyun eğdirdiğini ve bunun için barışçıl yolu tercih ettiğini kabul etmiştir.
