Yunan Tragedyası Üzerine İki Konferans

Friedrich Nietzsche

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Yunan tragedyası antik dönemdeki tüm kardeş sanat türlerinden farklı bir şekilde kaybolup gitmiştir: hepsi en güzel şekilde rahmetli olurken, onun sonu trajik olmuştur. İdeal anlamda doğal bir duruma uygun olan, güzel nesillerle krize girmeden yaşama veda etmekse, o zaman antik sanat türlerinin sonu, böyle ideal bir dünyayı karşımıza çıkarır; onların güzel çocukları çoktan tüm güçleri ile yerlerini alırken, onlar bu dünyadan ayrılıp sonsuzluğa karışmışlardır. Oysa Yunanlıların müzikli oyununun ölümü ile her yerde derinden hissedilen büyük bir boşluk oluşmuştur; şiirin bile yok olup gittiği söylenmiş, önceki ustaların kırıntılarından adamakıllı karınlarını doyursunlar diye, körelmiş, zayıf düşmüş, yaratıcılıktan uzak şairlere, şaka olarak Hades'e gitmeleri söylenmiştir.