Sünen-i Tirmizi Tercümesi

İmam Tirmizi

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

İslam dünyasının ve batı aleminin güvenilirliğinde ittifak ettiği dokuz hadis kitabından biri olan ve Kitabımızın müellifi İbn Mâce künyesiyle bilinen Hafız Ebu Abdullah Muhammed b. Yezîd 209/824-273/887 yılları arasında yaşamıştır. Kazvîn şehrinde doğduğu için el Kavzinî olarak nispetlenir. Kendini hadis konusunda yetiştirmiş bu maksatla değişik ilim adamlarından hadis dinlemek üzere Horasan, Basra, Şam, Kufe, Mekke, Mısır gibi merkezlere ilim seyahatleri yapmıştır. Ebu Ya’la el Halilî, İbn Mâce hakkında: “Güvenilen biridir, büyüktür. Bu konu hakkında alimler ittifak eder, kendisiyle ihticac edilir. Hadis bilgisine sahiptir. Hıfzı vardır” der. İbn Mâce bu süneninden başka tarih ve tefsir kitapları da te’lif etmiştir. İlk defa Ebu’l Fadl Hafız Muhammed İbn Tahir el Makdisi (507/1113) eserinde İbn Mâce’yi Kütüb’ü Sitte’nin altıncı kitabı olarak zikretmiş, Makdisi (600/1203) de kitabında bunu takip etmiştir. Sonra diğer etrâf ve ricâl müellifleri de bunları takip edince yedinci asırdan itibaren Kütübü Sitte’nin altıncı kitabı olarak benimsenmiştir. Bazı hadis alimleri Kütübü Sitte’nin altıncı kitabı olarak Muvatta’ı görürler. Bazı alimler de Kütübü Sitte’nin altıncı kitabı olarak Sünen-i Dârimî’yi kabul etmişlerdir. İbn Mâce’yi sonraki alimler arasında yücelten husus onun fıkhî faydalarının çok oluşundandır. Bu da diğer kitaplarda bulunmayan çok sayıdaki zevaid = fazlalık türünden hadislerin bulunmasındandır. İçerisindeki 4341 hadisten 1339’u zevaid’tir. Başka hadis kitaplarında yer almaz. Diğer beş hadis kitabında olmayan 1339. hadisin 428’i sahih 199’u hasen 613’ü zayıf ve 99’u da çok zayıftır. İbn Mâce kitabına Süyûtî “Mısbah-üz Zücace” isimli, Abdulganî ed Dehlevî de “İncaul Hace” isimli Ebu’l Hasen Muham-med b. Abdulhâdî es Sindî de Haşiye adı altında kısa açıklamalarda bulunmuştur. Başkaları tarafından da bazı şerh ve haşiyelerde yapılmış olup basılmamıştır. Müellifimiz İslâm tarihi konusunda da ilk çalışmalardan olan “Tarihi Hulefası” da kayda değer… Sülasiyat, Tefsir ve Tarih alanında da eserleri olan müellifimiz 19 Şubat 887 de vefat etmiştir.