Vak‘atu Sıffin Sıffin Savaşı

Minkari

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Muhammed b. Ali b. Ebî Tâlib meydanda Ubeydullah b. Ömer b. el-Hattâb’ın karşısına çıktı. Bunun üzerine Ali oğlu Muhammed’i çağırdı ve onu engelleyerek Ubeydullah’a, “ Seninle ben vuru şacağım, ” dedi. Ubeydullah: “ Seninle d üello yapmaya ihtiyaç yok ,” dedi ve geri çekildi. Muhammed: “ Ey babam! Bu f âsığa, alçak ve Allah düşmanına karşı bizzat sen nasıl çıkarsın? Vallahi babası (Ömer) bile seni nle m übarezeye çıkmak istese ona karşı bile çıkmanı münasip görmezdim, ” deyince Ali: “ O ğlum, onun [babası (Ömer) hakkında kötü söz söyleme] ancak hayır söyle, Allah ona rahmet etsin ,” diye karşılık verdi. … Adam, “ Ben ailemi b ırakıp çıktığımda hak üzere ol du ğumuza ve hasımlarımızın dalalette olduklarına inanıyordum. Ben bu kanaat üzere olmaya devam ettim. Ancak, bu sabah olduğunda bizim müezzinimiz namaz için çağrıda bulundu, şehadet kelimesiyle Allah’tan başka ilah olmadığını ve Muhammed’in Allah’ın kulu v e el çisi olduğunu bildirdi. Onların müezzini de aynısını söyledi. Sonra namaz kılındı. Biz de onlar da aynı namazı kıldık, aynı davette bulunduk ve aynı kitabı okuduk. Aynı Peygamber’e de inanıyoruz,” dedi. … “Sıffîn’de (iki taraftan) insanların kellelerinin atıldığı ve kelleler tepesi olarak adlandırılan bir tepe vardı.” … Bir genç, “ Ben sizinle sava şacağım. Zira bana anlatıldığına göre sizin lideriniz (Ali) namaz kılmaz, sizler de namaz kılmazmışsınız ve lideriniz halifemizi (Osman) öldürdü. Siz de ona ya rd ım ettiniz ,” dedi.