Ruhun İhtirasları

Rene Descartes

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Arzu, kendini uygun bir şekilde temsil ettiği şeyleri daha sonra yapacaklarına mahkûm eden hislerin neden olduğu, ruhun bir tür ajitasyonudur. İnsan böylece sadece var olmayan bir sonucun varlığını arzu etmekle kalmaz, var olanı ve hatta kötülüğü de muhafaza eder ve kendi başına geleceklere dayanabileceği denli inanç sahibi olur. Genç erkeklerin herhangi bir menfaat veya çıkar gözetmeksizin zoru becermesini ve kendilerini çok güçlü görmelerini sağlayan neşe hissi şuradan gelir: Zorluğu aşma hissi beyinde bir izlenim yaratır. Eğer cesur olmanın, zorluklarla başa çıkacak denli güçlü olmanın iyi bir şey olduğunu düşünüyorlarsa neşenin ve mutluluğun sebebi budur. Yaşlı adamlarda ise durum şöyle işler: Bunlar çektikleri acıları hatırladıklarında, bu acılara rağmen yaşıyor olmanın iyi bir şey olduğunu düşünürler. İyiliğin devamlılığı bazen nefret veya yorgunluğa yol açar. Ancak kötülüğün sürekliliği kedere yol açmaktadır. Son olarak iyi bir geçmişten, bir tür keder olan memnuniyetsizlik ortaya çıkar ve kötü bir geçmişten de bir tür neşe olan gamsızlık ortaya çıkar.