Aşk Nakışlı Kurdela

Mustafa Kemal Evren Çiğil

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Al yanağımda tomurcuk aşklar çıkmıştı, mavi umutları dolabımdan çıkardım, karanlık tozları üzerinden bir nefesle sildim, aşk nakışlı kurdeleyi başıma taktım, sevgiye yosun tutmuş odamı güneşe boğdum, bir elimde amasra kokulu gitarım, diğer elimde sonsuz huzurum, mehtabın enfes teline dokundum, limanın ucunda elleri havada kalmış o kız, ardında ağlayan o genci çaldım. Karşı komşum beğenmişti belli ki sesimi, bir tebessüm etti el salladı gitti içeri ve ben yine seni gördüm batan günümde, sensiz olmaz dedim derinden derine, gün geceye kavuşurken ritimle, ben yine seni bekliyordum tozunu aldığım aşk nakışlı kurdelemle...