Geç Ödenen Bedel

Stefan Zweig

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Odamda ışık Yakmadım, karanlıkta oturup her şeyin nasıl başladığını ve nasıl sona erdiğini hatırlamaya çalıştım. Her şey bana o, eski, kayıp zanâanda kalmış gibi göründü. Yıllar önce çocuk vermiş olan bedenim sanki yeniden incelmiş, henüz olgunlaşmamış bir kız bedenine dönmüş gibiydi. Ben de kalbi hızlı hızlı atârak yatağına oturmuş, uyumadan önce onu düşünen bir kıza dönmüştüm. İstemsizce ellerimin yandığını duyumsadım ve sonra beni telaşlandıran bir şey oldu, tarif etmesi zor bir şeydi. Baştan ayağa aniden titredim. ilk önce nedenini anlamadım bir şey beni şiddetli bir şekilde sarsmıştı. Bir düşünce. belli bir düşünce, belli bir anı aklıma gelmişti; yıllar önce hafızama gömdüğüm bir anıydı.