Güneş Çavması

Esra van der Wiel

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

“Heidi, Peter ve beyaz sakallı dedeye borcum vardı yıllardır, ödemek istedim… Annemi doğurmak istedim belki ve çocuğumdan doğmak…Çilek kokulu karlar yağdırmak…Hayaller ateş alsın istedim…Eski köye yeni adetler getirmek…Hayatın ortasına çivileme atlamak ve ölümle kadeh tokuşturmak…Ve en çok da yeni bir oyun bulup kan ter içinde kalana kadar oynamak istedim…” Güneş Çavması… Hayata dokunan ve hayatla dokunanların… Kendine uğramadan bu dünyadan gitmeyenlerin… Bir yaprağın neşesini görüp de alkışlamadan geçemeyenlerin… Saat kurmaya başlayınca oyun kurmayı unutmayanların… Kalbi üşüyünce aşka, ömrü üşüyünce dosta sarılanların… Kederden gülücük yapanların… Düş çıkartmalarını ruhlarından söküp atamayanların hikayesi…