Gül Şafaklı Bir Özlem

Hasan Akçay

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Öyle bir efsun sundu gözlerin gözlerime, Anladım yıllar yılı aradığım sensin; ey yar! Ay doğdu çalkalandı bir coştu ki denizler Bilinmez ülkelerden ülkeme gelensin yar... Kaybolmuş sevgilerin rastladım izlerine, Sen gönülden gönüllü kalmayı bilensin yar, Bakışına sığındım çağır beni, al beni Yangınlar ortasında kalmışım kurtar beni; Bitsin artık bu melal, seven bir yar say beni. Bu izbe gecelerin girdabı yutar beni Sensizlik ülkesinde hayatın yok albeni Ruhum zindanda iken neylesin saray beni? Adını dua ettim her an sensin dilimde Bulut ol, yağmur ol, bir sel ol, al götür beni Hüthüt'ün Kaf Dağı'na ulaştığı bir zaman, Sensizlikte kaybolayım bitir bendeki ben'i. Bir kere olsun yeter dönde bir "sevgilim" de, Sonra yitir istersen yangında duman8 duman. İçimdeki gurbetin sılası sende saklı Ömrün baharı bitmez akşam olmaz sanırdım Hazansız mevsimlerden bir güneş istiyorum Geceleri olmayan ufuklar gül şafaklı... Bir ses duysaydım eğer sonsuzdan: Bekliyorum" Ne bedenim yorulur, ne de ben usanırdım. .........