Hayalet Yeşeriyor

Gülseli İnal

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Şiirlerinde insanın varoluşsal sorunlarını, felsefi, mitolojik ve metafizik düzlemde ele alan, kendine özgü görkemli, fantastik bir dil evreni kuran, 1985’te yayımladığı ilk şiir kitabı Sulara Gömülü Çağrı ‘dan bugüne şiirini ayrı bir hat olarak belirginleştiren, Türk şiirinin önemli şairlerinden Gülseli İnal Hayalet Yeşeriyor adlı yeni şiir kitabıyla okuru benzersiz şiir dünyasına davet ediyor. Şiirlere ressam Ergin İnan’ın desenleri eşlik ediyor. * * * “Gülseli İnal; sezgiler dünyasında şiir dilinin olgunluğunda, apayrı bir ince duyarlılıkta gezinen ve bizleri gezdiren yeni bir kişiliğin eşiğine varmış bir şairdir.” Vedat Günyol “Gülseli İnal’ın şiiri ilginç olmayı sürdürüyor. İlginç çünkü günümüzde yazılan şiirin oldukça dışında seyrediyor… Bereketli bir kaynaktan kalkarak imkânlı bir şiir geliştirmiş İnal.” Haydar Ergülen “Bir yanıyla doğayla, mitolojiye uzanan, varoluş sorunlarını araştıran, bir yanıyla ise doğal insani tutkuların peşinde mistisizmde uç veren bağımsız bir şiir yazıyor.” Mehmet H. Doğan “Her Gülseli İnal dizesi, gitgide şiirini daha çok kaybeden yaşama yakılan ağıtın birer yapıtaşıdır. Onun şiirlerini kurarken kullandığı bu yapıtaşları adeta birer karanlık mücevherdirler. ‘Güneşin genç olduğu yıllar’dan bu yana biriktirilmiş hüznün birer imgesidirler. Birer karadeliktirler. Çekim gücüne dayanılmaz birer sözel evrendirler. Sadece felsefenin şiir kılığına girmiş birer yansısı değil, aynı zamanda antik söylemden, kozmik varoluşa kadar uzanan başı sonu belirsiz bir imler evreninin ifadelendirildiği balladlar bütünüdürler…” ( Melek Kolonisi , arka kapak yazısı) Dinmek bilmeyen fırtınanın baş rüzgârıydım yeşil çayırlara sindim mezarlardan fırlayan kemiklerle bereketini paylaştığım yerkürenin nimetlerini yaşayan ben Logos’un mantığıyla yere çakılmıştım Verev geçişlerle esen fırtına topladı bir süre ölülerin anılarını ayakları yerden kesen ayin kara sözün elçisi oldu toprağa sinen lanetin erki Delik deşik olmuştu yer ve gök hasetler gözlerini bırakmıştı eski kuyuya dallardan ah çeken dudaklar sarktı ifrit dans ediyordu