Yeterince Yalnız Kaldım

Bedri Kenan Karaal

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

‘‘Bir kadın arıyordu. Evet. Evde kendisinden başka bir iz, işaret veya koku bırakan bir kadın arıyordu.’’ ‘’Kapat gözlerini, saklan, kıvrıl kucağımda ve kollarımın arasında kaybetmeye çalış kendini. Bitmesin bu rüya, çıkmasın gerçekler aydınlığa. Kendi gerçeklerimiz arasında kaybolup gidelim ve kimse bulamasın bizi. Adı konulmamış bir masal kitabında, adı konulmamış bir dünyada, adı konulmamış bir aşkı yaşayalım, adı konulmamış iki isimsiz kahraman olarak.” ‘’Ben seni ortaya çıkarmak istiyorum. Sürekli konuştuğun, derdini paylaştığın, gecelerine, yalnızlığına ortak ettiğin masum kız çocuğu ile değil, bundan sonra sadece benimle konuşmanı ve beni dinlemeni istiyorum. Ben, içindeki kadını ortaya çıkarmak istiyorum. Onunla birlikte olmak ve geri kalan hayatımı onunla, o kadınla birlikte paylaşmak istiyorum.” ‘’Olmuyor, olmuyor! Ah Mine! Az önce tanımıyordun şu an burada yok diyorsun. Senin vereceğin, senden duyacağım en güzel cevaplar bunlar işte. Daha ötesi yok. Hayatımı da aynen böyle tamamlıyorsun. ‘’