Ağustos Parlamaları

Philippe Jaccottet

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

En kötüsü, şimdi, yakında veya uzakta hiç kimsenin olmaması. (...) Bir zamanlar ben ürkek, ben cahil, ben güç bela hayatta, resimlerle örterek gözlerimi yön vereceğimi sandım ölülere ve ölenlere ben sığınmış şair ben harcanmış, az acı görerek oralara kadar yollar çektim ha! Şimdi söndü lamba, daha çok geriniyor, titriyor, usulca yeniden başlıyorum havada. (Kitap'tan sh.22)