Herkes İçindeki Kente Gider

Veli Karanfil

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Görüyorum. Sosaklar kirli elbisesini giymiş. Göklerden ölü beyazı yağıyor. Yürüyorum. Ayaklarım oraya sürükleniyor. Bilmem ki bu kaçıncı gidişim? Ya dönemezsem, ya takılır kalırsam gizemine korkusu. Gideceğim, gitmeliyim, gidiyorum. Yolun çapraşık kıvrımları oraya sürüklüyor. Kim bilir, gözlerinin alacası neler dökecek avuçlarıma. Oradayım. O meşhul yerde yine. Kapının dibindeyim. Bir uzun bekleyiş çağırısına gebe. Belki zaman duracak, yosunları kucaklayacağım. Ve sen olmayacaksın isinde kandilin. Kapı açılacak. Bilinmezin elleri tutacak ellerimi bir demek kor verecek sabrımın bağrına. Yalanların öldüğü baharı soracağın ona, seni değil.