Julia

Yılmaz Tansalıç

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Hayat bir merdivene benzer. Sıralı basamakların ardı arkası kesilmez, kimse basamakların nereye kadar gittiğini hesaplamaz. İçi neşe doludur. Basamakların sonunda hayallerinin onu beklediğini sanır, umutlarını sırtında taşır yorulmak bilmeden... Yüreğindeki çırpınışların sesini bile duymaz. Burnunda yeni hayatın taze kokusu, koşar adım çıkar her bir basamağı. Çıktıkça, hayatın basamakları ağırlaşmaya başlar. Önce omuzlara çöker, sonra beli bükülmeye başlar insanın. Çok sonra basamakların ne kadar hayatı aldığınıza bakılır. Bazılarımız ise basamakları kolay çıkar. Onları, mutlulukları destekler. Yaşadıkları hayat kolaylık sağlar belki; Unutulmamalı ki herkesin hayat merdiveni, bir başka yükselir geleceğe. Bazısı da hayatı dolu dolu yaşamıştır. Bir daha dönüp bakmaz ardına. Kimi ise her basamakta kendinden bir parça bıraktığını görür. Ama sonuç değişmez, basamaklar aynı yere doğru yükselir. Herkes için durum aynıdır. O basamaklar asla bitmez. Yükseldikçe çeker... - Kitap Tanıtım Bülteni - Hani denir ya zirveye çıkmak zordur ama orada kalmak daha da zordur. Bilemiyorum bugüne kadar zirveye çıkan biri olmuş mu? Çünkü basamakların rotası hiç değişmiyor. Bazıları çok hızlı çıkıyor bazıları yavaş. Bazıları çok hızlı düşüyor bazıları yavaş yavaş. Bazılarının ise çıkmaya ömrü yetmiyor, bazılarıda yarı yolda geri dönüyor. Kimileri de hakkına razı olur ve bir kenarda tırmananları seyreder... Ya en son basamak! Aklına getirilmeyen o en son basamak, kara toprak...