Mutluluğun Ayakları Yoktu O Yüzden Bana Gelemiyordu

Nüvit Karaoğlu

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Mutluluk… Neye benzerdi? Elle tutulur, gözle görülür, peşinden koşunca yakalanır,kaçtıkça kovalanır mıydı? Elleri ayakları var mıydı? Ağlara takılır, yağmurda ıslanır mıydı? Belki de yoktu kim bilir! * İnsana az gelir zaman, bir değil birkaç kişilik ömür de verilse yetmez. Vakitlerin de kastı vardı bize. O yokken çoğalır, onu bulduğumda, karşılıklı oturup konuşmaya başladığımızda azalırdı. Küçülen çok sevdiğim kazaklara benziyordu. Bir yıkamada küçülen kazaklarıma.