Deli İbo

Veysel Tunç

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Savaşın üzerinden elli yıl geçtiği halde arazide hala bu kadar ‘’mermi kovanı’’ olması, o bölgede nasıl bir savaş olduğunun kanıtıydı aslında. Avustralya’dan ve Yeni Zelanda’dan gelip Çanakkale’de İngilizler için savaşmış, kısaca ANZAK denilen askerlerin torunlarının, Çanakkale’ye gelip ‘’Sabah Ayinleri’’yle dedelerini andıklarını biliriz. Anzak Askerlerinin yazdığı yüzlerce günlük ve hatıratın yayınlandığını da biliyoruz. Ama bizim kahraman dedelerimizin bize bı- raktığı günlükler, hatıratlar yok. Çünkü bizim dedelerimizin çok büyük çoğunluğu okuma yazma bilmiyorlardı. Onlar hatıralarını ancak bizlere sözlü olarak aktardılar. Ben de bu hatıraları birinci ağızdan dinlemiş son nesilden birisi olarak, çocuklarımıza, torunlarımıza bu anı- ların özüne sadık kalarak yazdığım bu kitabı bırakmak istedim. Şeyh Edebali, Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Bey’e nasihatlarında diyor ki; ‘’haklı olduğunda mücadeleden korkma. Bilesin ki; atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.’’ Deli İbo, işte tam da böyle bir delidir. Haklı mücadelesinde gözünü budaktan, sözünü kimseden esirgemeyen, vatan için her şeyden vazgeçebilen bir yiğittir. Ona ‘’Deli İbo’’ lakabı, onu aşağılamak için değil yüceltmek için takılan bir ünvandır. Ben bu kitapta onunla birlikte, o mücadelenin içinde bulunan bildiğim insanları da anmak istedim. Erzurum’da derler ki; ‘’Ustasının adı Hıdır, elinden gelen budur.’’ Benim de elimden bu kadarı geldi. Eksiğim, gediğim, unuttuklarım varsa beni affetsinler. Veysel Tunç