Kesmeşeker

Eddi Anter

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

O hiç 12 yaşında olmadı... O aslında hiç çocuk olmadı... Çocukluğuyla beraber masumiyetini, haysiyetini ve tüm hayallerini elinden aldılar... Hayatını çaldılar. Bunu yapanlar, insanlıklarını kapının dışında bıraktılar... Bir insanı öldürmek tüm insanlığa atılmış bir kurşundur. Bir insana işkence yapmak tüm insanlığı unutmaktır. Bir insanı utandırmak o insanı öldürmekle eşdeğerdir. Onu kimler kaç defa aşağılayıp utandırdı bilseniz, onun da kaç sefer ölüp dirildiğini anlardınız. Hiçbir çocuk onun yaşadıklarını bir daha yaşamamalıdır. Asla. “Hayat okulunda okuyan öğrenci sınavlarla baş etmek zorundadır. Ne yazık ki bu okulda seçmeli dersler olmaz” sözlerini annesi hep tekrarlardı. Hayat herkese adildir; fakat eşit davranmadığından çoğu zaman acımasız gözükür... Onu anlamadılar... Hiç kimse anlamadı onu. Hiçbir zaman onu anlayan biri olmadı. Acılarla dolu bir hayat sürerken, günün birinde mutlu olacağı, hayatının aşkına kavuşacağı söylense inanır mıydı? Aşk bir sözcük değil sözlüktür cümlesinin ağzından çıkacağını duysa şaşırır mıydı? Her gün yeni bir gün ve her şey aniden değişebilir. Tam çukurun dibini boyladığında, birdenbire kendini en tepede de bulabilirsin.