Erguvan Mevsimi

Sıla Bostancı

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

BAHANE “Hah! İşte tam orası! Oh, o kadar rahatladım ki.” Gözlerimin geriye döndüğünü hissediyorum. Bütün o yan oturmalarım, kambur durmalarım, ağır ağır eşyalarla kendime eziyet etmelerim gözümün önünde. Hiç mi sevmemişim kendimi? Gerçi olur mu canım? Sevmesem neden şımartayım kendimi? İyi ki de gelmişim masaja. Pahalıydı ama değecek sonunda. Değer herhalde yani. Hep öyle diyorlar. Geçen Asiye de böbürlenip duruyordu. Uyuz cadı ne olacak! Yok Paris’e gitmişmiş, Bulgaristan’da gezmişmiş. Peh! Sanki bu dünya ona kalacak. Bir kendisi değil ya akıllı. İyi ki bir zengin koca bulmuş. Ben, bir kere, kendim seçtim evlenmemeyi. Anneciğimle tatlı tatlı geçinip gidiyoruz. Ne gerek var elin oğluna? Yakışıklıymış, parası çokmuş… Hepsi geçici bunların. Bir iflas etse yamulur kalır en yiğidi bile. “Kız, hangi yağ bu? Çok güzel kokuyor.”