Rüya Sığınağı

Haluk Gökalp

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

RÜYA SIĞINAĞI Yılan hikâyesiydi bu, Uzayıp duran... Durduğunca yılan, Süründüğünce yıldıran! Senden kaçıp yollarca uzak Ve yıllarca sana varan... Yalan dolan bir uykuydu bu! Gözlerinde rimel sağanağı Ve utangaç rujunun çıkmaz sokağı... Tenine sığınan esrarlı koku, Bu rüzgâr, bu dokunuş, bu bembeyaz doku, YALAN! Boynunda başlıyordu serüven. Saçlarında u z u y o r d u mesafeler… Tâ kürek kemiklerinin arası. Neydi günaha sevk eden, beni ürpertirken seni titreten? Vahşi bir kısrağa koşuyordu her telin Yakan, yıkan, yol kesen! Nazireydi hal dilince her biri Kıldan ince, gönülden küskün beline Tel tel akan, kırılan ve kıvrılan mahremine... Alevden bir yoldu bu, yalnız benim seçtiğim Ve buzdan gemilerle süzülüp geçtiğim. Gölgesi yok, yıldızı çok bir gece! Rüyasına sığındığım, Her sabah vazgeçtiğim.