Dışım Ala Bahar İçim Zemheri

İsmet Özalp

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Gönül dergâhına uğrarsa yolun Ne yaprak dökülür ne gül incinir Kem sözden ayrılıp şakırsa dilin Ne kötülük olur ne kul incinir Olmadık meyveyi taşlama düşer Dostluk kazanında sevgiler pişer Mutluluk dediğin boyunu aşar Ne küskünlük olur ne dil incinir Hakkın huzurunda divan durursan Yaradan aşkına hesap görürsen Şu evrene bakıp kendin bilirsen Ne gözyaşın olur ne hal incinir Nefreti kaldırıp sevgiler eksen Ölümsüz ağacı bahçene diksen Kaldırıp gözlüğü hep aynı baksan Ne kötülük olur ne yol incinir Dünya servetinde olmasın gözün Kulları incitip kırmasın sözün Mutluluk türküsü çalarsa sazın Ne kasnak kırılır ne tel incinir Fikirden fikire dolaşıp dursan Herkesi kendinle eş değer görsen Yaradan aşkına halini sorsan Ne soğuklar eser ne yel incinir Merhamet kapısı açılsa dosta Ne ağrılar kalır ne de bir hasta Yaradan yaratmış gizlidir usta Ne beli bükülür ne el incinir Hoşgörü mutluluk muradın alsın Kirletme dünyayı tertemiz kalsın Ölürse İsmet’im böylece ölsün Ne musalla kırılır ne sal incinir