Çoğu İsimsiz

Adem Çimli

Henüz puanlanmamış

0 paylaşım

Okuma Kaydı Raf

Şiir yolculuğuma ilk kitabım 0 RH-NULL ile başladım, şimdi ikinci kitabım ÇOĞU İSİMSİZ ile karşınızdayım. İlk kitabımda şiirlerimi 0’dan (-) 154’ e kadar hüzün sırasına göre sıraladım. Hüzün de mutluluk gibi sonsuzluğun bir parçasıydı, zıtların birbirini var ettiği dünyada negatif olmadan pozitifin de bir değeri olamazdı. Bu kitabımda ise şiirleri 0’dan (+) 101’ e kadar sıraladım. Varoluşu, hayatı, aşkı ve ölümü yüreğimden süzerek mısralara dökmeye çalıştım. Hepimiz biliyoruz ki şiir okura ulaştığında artık şaire değil kalbine dokunduğu kişiye aittir. Bu nedenle, şiirlerime isim koymamayı tercih ettim. Her şiir okurun kalbinde bıraktığı iz kadardır, ismi de o izde saklıdır. Şiire verilen ismin, şiiri mahkûm ettiği kanaatinde olduğumdan ilk kitabımda hiçbir şiire isim koymadım. İkinci kitabımda ise bazı şiirlere kalbimde bıraktıkları izleri isim olarak koydum ve sizlerle paylaşmak istedim. Tüm şiir seven okuyucuların beğenisine sunarız... Sen Gidince Sen gidince Resimlerin ölürdü Ceset gibi kokardı albümler Etlerini dökerdi kuşlar İntihar ederdi kahve içtiğin fincan Parmak izin silinince kulpundan Küçülürdü ev Tablolar düşerdi buruşan duvarlarından Çizgileri titrerdi Giydiğin pijamamın Tek kişilik olurdu koca yatak Bir yanı yatalak Küserdim sessizliğe Kurşun asker gibi beklerdim geceyi Bir koltuktan kalkar diğerine otururdu zaman Sen gidince Görünmez olurdum Kalbime yağardı yağmur İçimden geçip giderdi kadınlar